பாரதி கவிஞன் அல்ல; Gen Z-களின் Rebel !. “அச்சமில்லை, அச்சமில்லை, அச்சமென்பது இல்லையே!” நூற்றாண்டுக்கு முன் எழுந்த இந்தக் குரல், இன்றும் இளமையாக இருப்பதன் ரகசியம் என்ன? காலம் மாறிவிட்டது. காலணிகள் மாறிவிட்டன. கையில் இருந்த புத்தகங்கள் கைப்பேசிகளாகிவிட்டன.தெருக்களில் ஒலித்த குரல்கள் இன்று சமூக ஊடகங்களில் ஒலிக்கின்றன. ஆனால் மனிதனின் சில கேள்விகள் மட்டும் மாறவில்லை.
அச்சம், அடிமைத்தனம், சாதி, பெண்ணடிமை, சமத்துவமின்மை, சிந்திக்க மறுக்கும் மனநிலை, இந்தக் கேள்விகளின் நடுவே, நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நின்று உரத்த குரலில் பேசியவர் பாரதி. அதனால்தான் பாரதி வெறும் கவிஞன் அல்ல. அவர் ஒரு ‘Rebel’. எதிர்த்து நிற்கத் துணிந்தவன்.
அவர் தனது காலத்தின் ஆட்சியை மட்டும் எதிர்க்கவில்லை; அந்த ஆட்சியைத் தாங்கி நின்ற சமூக மனநிலையையும் எதிர்த்தார். மரபின் பெயரில் மனிதனைச் சிறைப்படுத்திய சிந்தனைகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்கினார். அதனால்தான் பாரதி வரலாற்றில் உறைந்துபோன மனிதர் அல்ல. இன்றும் நம்மிடம் கேள்வி கேட்கும் உயிருள்ள குரல்.
“எல்லோரும் இப்படித்தான் செய்கிறார்கள்” என்ற சிறையை உடைத்தவன். “எல்லோரும் இப்படித்தான் செய்கிறார்கள்” என்பது பல தலைமுறைகளின் மிகப் பெரிய சிறை. அந்தச் சிறைக்குள் பாரதி வாழவில்லை. “ஏன் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்?” என்று கேட்டார்.
ஏன் பெண் அடிமையாக இருக்க வேண்டும்?. ஏன் மனிதன் சாதியால் பிரிக்கப்பட வேண்டும்?. ஏன் பயத்தோடு வாழ வேண்டும்?. ஏன் மூடநம்பிக்கையை அறிவுக்கு மேலாக வைக்க வேண்டும்? இந்தக் கேள்விகளே பாரதியின் புரட்சியின் விதைகள்.
இன்றைய மொழியில் சொன்னால், தன் காலத்தின் நிலைபெற்ற அமைப்பை (System) அப்படியே ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தவர் பாரதி. அவர் பழைய உலகத்திற்கு ஒரு சிறிய ஒப்பனை செய்ய நினைக்கவில்லை.தேவைப்பட்ட இடத்தில் உடைத்து, தேவையானதைப் புதிதாக உருவாக்க நினைத்தார்.அதுதான் எதிர்ப்பாளனின் மனம்.பின்தொடர மறுத்தவன்
இன்றைய இளைஞர்கள் “பிடிக்கவில்லை என்றால் பின்தொடராதே” என்கிறார்கள். பாரதி வாழ்ந்த காலத்தில் சமூகத்தின் தவறான வழக்கங்களையே பின்தொடர மறுத்தார். மனிதனைப் பிறப்பால் பிரிக்கும் சாதியை எதிர்த்தார்.பெண்ணை அடிமைப்படுத்தும் பார்வையை எதிர்த்தார்.அறிவை முடக்கும் மூடநம்பிக்கையை எதிர்த்தார்.அச்சத்தை வாழ்க்கையின் இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்தார். ஆனால் அவர் மரபையே வெறுத்தவர் அல்ல. மனிதனைச் சிறைப்படுத்தும் மரபை மட்டுமே எதிர்த்தவர்.
இது மிக முக்கியமான வேறுபாடு.
பாரதியின் புரட்சி, பழையதை அழிப்பதற்காக அல்ல; மனிதனுக்கு ஏற்ற புதிய உலகத்தை உருவாக்குவதற்காக. “புதுமைப் பெண்” ஒரு நூற்றாண்டு முன்னோக்கிய கனவு இன்று உலகம் பாலினச் சமத்துவம் (Gender Equality) பற்றிப் பேசுகிறது. பெண்ணின் கல்வி, பொருளாதாரச் சுதந்திரம், சுயமரியாதை, தலைமைத்துவம், உரிமை எனப் பல தளங்களில் விவாதங்கள் நடக்கின்றன. ஆனால் ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பே பாரதி “புதுமைப் பெண்” என்ற கனவைப் பாடினார்.
அவரது பெண் சமையலறையின் நிழல் அல்ல. அவள் அறிவுடையவள். அவள் சிந்திக்கத் தெரிந்தவள். அவள் முடிவெடுக்கத் தெரிந்தவள். அவள் உலகை வழிநடத்தத் துணிந்தவள். இன்று நாம் சுயவலிமை (Empowerment) என்று அழைக்கும் சிந்தனையை, பாரதி அன்றே கவிதையின் நெருப்பில் வடித்திருந்தார். அதனால் “புதுமைப் பெண்” ஒரு கவிதைச் சொல் மட்டுமல்ல. அது அக்காலச் சமூகத்துக்கு விடுக்கப்பட்ட புரட்சிச் சவால்.
“சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா” குழந்தைப் பாடலுக்குள் ஒரு புரட்சி. “சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா!” இந்த வரியை நாம் எத்தனை முறை பாடியிருக்கிறோம். ஆனால் அந்தச் சிறிய வரிக்குள் மறைந்திருக்கும் மிகப் பெரிய சமூகப் புரட்சியை உணர்ந்திருக்கிறோமா?. பிறப்பால் உயர்வு இல்லை.பிறப்பால் தாழ்வு இல்லை.
மனிதன் முதலில் மனிதன். அதற்குப் பிறகுதான் மற்ற அடையாளங்கள். இன்று தொழில்நுட்ப உலகில் தேவையற்ற ஒன்றை நீக்குவதற்கு “Delete” அழுத்துகிறோம். பாரதி வாழ்ந்த காலத்தில் சாதி ஒரு கோப்பாக இல்லை; அது சமூகத்தின் ஆழத்தில் பதிந்திருந்த அமைப்பு. அந்த அமைப்பையே அவர் கேள்விக்குள்ளாக்கினார்.
இன்றும் சாதியின் சுவர்கள் மனிதர்களைத் தடுக்கும்போது, பாரதியின் குரல் நம்மிடம் திரும்பி வருகிறது
“முன்னேற்றம் என்பது வெளியில் மட்டும் நிகழ்வதா? மனிதனின் மனமும் முன்னேற வேண்டாமா?” கனவு காணத் துணிந்தவன். பாரதி ஒரு கவிஞன் மட்டுமல்ல. அவர் ஒரு தொலைநோக்காளர் (Visionary). அவர் கனவு கண்ட இந்தியா, ஆங்கிலேய ஆட்சியிலிருந்து விடுபட்ட இந்தியா மட்டும் அல்ல. அறிவில் உயர்ந்த இந்தியா. கல்வியில் சிறந்த இந்தியா. தொழிலில் முன்னேறிய இந்தியா. பெண்கள் சுதந்திரமாக வாழும் இந்தியா. சாதியற்ற இந்தியா.
அறிவியல் சிந்தனையுடைய இந்தியா. உலகத்தோடு தலைநிமிர்ந்து நிற்கும் இந்தியா. அவருக்குச் சுதந்திரம் என்பது அரசியல் அதிகார மாற்றம் மட்டுமல்ல. சிந்தனையின் விடுதலை (Freedom of Thought). தனிமனிதச் சுதந்திரம் (Individual Freedom). அதனால்தான் பாரதியின் கனவு இன்றும் பழையதாகத் தெரியவில்லை. அவர் சொன்னது ஒன்றுதான்.
பெரிதாகக் கனவு காணுங்கள். அந்தக் கனவுக்காகப் போராடுங்கள். பாரதி இன்று பிறந்திருந்தால்? ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பார்ப்போம்.
பாரதி இன்று பிறந்திருந்தால்? அவர் சமூக ஊடகங்களில் இருந்திருப்பார். அவரது கவிதைகள் காணொளிகளாகப் பரவியிருக்கும். அவரது உரைகள் ஆயிரக்கணக்கான இளைஞர்களைச் சென்றடைந்திருக்கும். அவரது கருத்துகள் ஒருநாள் பாராட்டையும், மறுநாள் எதிர்ப்பையும் சந்தித்திருக்கும்.
ஆனால் ஒரு விஷயம் மட்டும் மாறியிருக்காது. அவர் “விருப்பக் குறிகளுக்காக” (Likes) எழுத மாட்டார். “எத்தனை பேர் என்னைப் பின்தொடர்கிறார்கள்?” என்று எண்ண மாட்டார். “எத்தனை பேர் சிந்திக்கத் தொடங்கினார்கள்?” என்பதையே எண்ணியிருப்பார். அவர் புகழைத் தேடியிருக்க மாட்டார். மாற்றத்தைத் தேடியிருப்பார்.
காலம் மறக்கும் ‘Trend’-களுக்கு அப்பால்
இன்றைய உலகில் ஒரு பரபரப்புச் செய்தியின் ஆயுள் சில மணி நேரங்கள். ஒரு பிரபலப் போக்கு (Trend) சில நாட்கள். ஒரு சமூக ஊடகப் பதிவு சில வாரங்கள். ஆனால் பாரதியின் ஒரு வரி? நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்தும் உயிருடன் இருக்கிறது.
ஏன்? அது வெறும் சொற்களின் கூட்டம் அல்ல. அது மனச்சாட்சியைத் தட்டும் குரல். “அச்சமில்லை” என்றால் நமது பயத்தை எதிர்கொள்ளச் சொல்கிறது. “சாதிகள் இல்லையடி பாப்பா” என்றால் நமது பிரிவினையைச் சிந்திக்கச் சொல்கிறது. “புதுமைப் பெண்” என்றால் நமது பாலினப் பார்வையை மாற்றச் சொல்கிறது. “எண்ணிய முடிதல் வேண்டும்” என்றால் கனவுக்கு செயல் வேண்டும் என்கிறது. அதனால்தான் பாரதியின் கவிதை நம்மைத் தாலாட்டுவதில்லை. அது நம்மை விழித்தெழச் செய்கிறது. பாரதியை வழிபடாதீர்கள்; வாசியுங்கள்!
பாரதியின் சிலைக்கு மாலை அணிவிப்பது மரியாதை.
அவரது பாடல்களைப் பாடுவது மரியாதை. அவரது பிறந்த நாளைக் கொண்டாடுவது மரியாதை. ஆனால் இவற்றையெல்லாம் கடந்த ஒரு மரியாதை இருக்கிறது. பாரதியை வாசிப்பது. அதிலும் அவரது சொற்களை மட்டும் வாசிக்காமல், அவரது சிந்தனையை வாசிப்பது. அவர் ஏன் இப்படிச் சொன்னார்? அவர் எதை எதிர்த்தார்? அவர் எதற்காகக் கனவு கண்டார்? அவர் கண்ட கனவில் நாம் எவ்வளவு தூரம் சென்றிருக்கிறோம்?
இந்தக் கேள்விகளைக் கேட்கத் தொடங்கினாலே பாரதி நமக்குள் மீண்டும் பிறக்கிறார். ஏனெனில் பாரதி தன்னை வழிபடச் சொல்லவில்லை. சிந்திக்கச் சொன்னார். கேள்வி கேட்கச் சொன்னார். அச்சமின்றி நிற்கச் சொன்னார்.
Gen Z-க்கு பாரதி ஏன் தேவை? இன்றைய தலைமுறையின் உலகம் வேகமானது.
தகவல் வெள்ளம். போலிச் செய்திகள். சமூக ஊடக அழுத்தம். ஒப்பீட்டு மனநிலை (Comparison). அடையாளப் போராட்டங்கள். நுகர்வுக் கலாசாரம். அதிக எதிர்பார்ப்புகள். இவற்றின் நடுவே பாரதியின் மிகப் பெரிய பரிசு அவரது கவிதைகள் மட்டும் அல்ல. அவரது சிந்திக்கும் துணிச்சல். கூட்டத்தோடு செல்வதைவிட தனியாகச் சிந்திக்கத் துணியும் துணிவு. பழையது என்பதற்காக ஏற்றுக்கொள்ளாமல் கேள்வி கேட்கும் அறிவு.
பயம் இருந்தாலும் முன்னேறும் மனநிலை. கனவு காணும் தைரியம். கனவைச் செயலாக்கும் உறுதி. இதுவே இன்றைய தலைமுறைக்கு தேவையான மனப்பாங்கு (Mindset). ஆகவே, பாரதி யார்? பள்ளிப் பாடப்புத்தகத்தில் இருக்கும் கவிஞரா? விழாக்களில் மாலை அணிவிக்கப்படும் சிலையா? தேசபக்திப் பாடல்களை எழுதிய மகாகவியா? இல்லை.
அவர் அநீதியிடம் எதிர்த்து நின்றவன். பெண்ணைச் சிறைப்படுத்திய சமூகத்தைக் கேள்வி கேட்டவன்.சாதியின் சுவரில் விரிசல் ஏற்படுத்தியவன். அச்சத்தை மனிதனின் விதியாக ஏற்க மறுத்தவன். எதிர்காலத்தை நிகழ்காலத்திலேயே கனவு கண்டவன்.
அதனால்தான் பாரதி கவிஞன் அல்ல; Gen Z-களின் Rebel!. தலைமுறைகள் மாறலாம்.தொழில்நுட்பங்கள் மாறலாம். வாழ்க்கை முறைகள் மாறலாம். ஆனால் அநீதிக்கு எதிராக எழும் குரலுக்கும், சுதந்திரமாகச் சிந்திக்கத் துணியும் மனதுக்கும் வயது கிடையாது. அதனால்தான் பாரதி இன்னும் இளமையாக இருக்கிறார்.
அவர் வரலாற்றில் வாழ்ந்த கவிஞன் அல்ல; வரலாற்றை மாற்ற நினைத்த எதிர்ப்பாளன். அவர் கடந்த காலத்தின் குரல் அல்ல; இன்றைய இளைஞனின் நெஞ்சுக்குள் இன்னும் துடிக்கும் புரட்சியின் இதயத் துடிப்பு. அதனால் பாரதியைப் பார்ப்போம் அல்ல; பாரதியைப் படிப்போம்.
பாரதியைப் பாடுவோம் அல்ல பாரதியை வாழ்வோம். அப்போதுதான் நூற்றாண்டுக்கு முன் எழுந்த அந்தக் குரல், நம் தலைமுறையின் குரலாக மாறும்.
“அச்சமில்லை...” என்று அவர் தொடங்கிய இடத்திலிருந்து, “அநீதிக்கும் அச்சமில்லை; உண்மைக்கும் அச்சமில்லை; சுதந்திரச் சிந்தனைக்கும் அச்சமில்லை” என்று நம் புதிய தலைமுறை தொடரட்டும்.
- 4தமிழ்மீடியாவிற்காக : மலைநாடான்
