'மொத ராத்திரி' -ஒரு திருமண இரவின் இருட்டுக்குள் தெரியும் மனிதர்கள்

தலைப்பைக் கேட்டவுடன் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையான நகைச்சுவையையும், ‘முதலிரவு’ மையக் கதையையும் எதிர்பார்க்கலாம். ஆனால் படம் அந்த எதிர்பார்ப்பைத் திருப்பி, ஒரு திருமண இரவைச் சுற்றி மனிதர்கள் எவ்வாறு தங்கள் உண்மையான முகங்களை வெளிப்படுத்துகிறார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.

அறிமுக இயக்குநர் ராஜா கருப்பசாமி இயக்கியுள்ள இப்படத்தில் ரிஷிகாந்த், அனிஷ்மா அனில்குமார், சேத்தன், பகவதி பெருமாள், அப்துல் லீ, ஏ.வெங்கடேஷ், ஷெல்லி கிஷோர், சங்கீதா பாலன் உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ளனர். மைத்ரி மூவி மேக்கர்ஸ் தயாரித்த இப்படம் 2026 ஆகஸ்ட் 21 அன்று திரையரங்குகளில் வெளியானது; செப்டம்பர் 18 முதல் Netflix-லும் வெளியாகியுள்ளது.

ஒரு திருமணம்… பல மனிதர்கள்

திருமண வீடுகளில் சிரிப்பு அதிகமாக இருக்கும். ஆனால் அந்தச் சிரிப்புகளுக்குள் எத்தனை தயக்கங்கள் ஒளிந்திருக்கின்றன?சிரிப்புக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் சம்மதம், காதல், சாதி, குடும்பம்.... என நீளும் அந்தப் பட்டியல்.

மணமேடையில் அமர்ந்திருக்கும் மணமகன் உண்மையிலேயே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறானா? மணப்பெண் உண்மையிலேயே சம்மதித்திருக்கிறாளா? பெற்றோர் நடத்தும் திருமணம் என்பது இரண்டு மனிதர்களின் வாழ்க்கையை இணைப்பதா, அல்லது இரண்டு குடும்பங்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்றுவதா?

இந்தக் கேள்விகளை நேரடியாக மேடையில் நிறுத்தாமல், ஒரு திருமண வீட்டின் குழப்பத்துக்குள் நுழைந்து கேட்கிறது ராஜா கருப்பசாமியின் ‘மொத ராத்திரி’. ‘முதல் இரவு’ இங்கே உடல்களின் நெருக்கத்தைப் பற்றியதல்ல; இரண்டு அந்நியர்கள் ஒருவரின் காயத்தை ஒருவர் அறிந்து கொள்ளத் தொடங்கும் முதல் இரவு. அதுதான் இப்படத்தின் அடிப்படை அழகு.

திருமணம் தொடங்குவதற்கு முன்பே தொடங்கிவிடும் கதை. மருதநாயகம் - ரிஷிகாந்த். முத்துச்செல்வி -அனிஷ்மா அனில்குமார்.இருவருக்கும் திருமணம் நிச்சயிக்கப்படுகிறது. ஆனால் இருவரும் அந்தத் திருமணத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருப்பவர்கள் அல்ல.

மருதுவின் கடந்த காலத்தில் ஒரு காதல் இருக்கிறது. அந்தக் காதல் அவனது வாழ்க்கையில் இல்லாவிட்டாலும், நினைவாக அவனுடன் வாழ்கிறது. முத்துவின் வாழ்க்கையிலும் காதல் இருக்கிறது  ஆனால் அவளுடைய நிகழ்காலத்தை அது காப்பாற்றக்கூடிய நிலையில் இல்லை.

ஒருவன் இழந்த காதலுடன் திருமணத்துக்குள் வருகிறான்.இன்னொருத்தி விரும்பாத திருமணத்துக்குள் தள்ளப்படுகிறாள்.இருவரும் காயமடைந்தவர்கள்.ஆனால் அவர்களுக்குள் இன்னும் காதல் உருவாகவில்லை.இந்த இடைவெளியைத்தான் இயக்குநர் கதைக்கான வளமான நிலமாக மாற்றுகிறார்.

திருமணத்துக்கு முன் காதலிக்க நேரமில்லை.பேச நேரமில்லை. ஒருவரை ஒருவர் அறிந்துகொள்ள நேரமில்லை.ஆனால் திருமணம் செய்ய நேரம் இருக்கிறது. இந்த முரண்பாடுதான் ‘மொத ராத்திரி’யின் நகைச்சுவைக்கும் அதன் சமூக விமர்சனத்திற்கும் அடிப்படை.

அமைக்கப்பட்ட திருமணங்களில் சில நேரங்களில் இரண்டு மனிதர்களுக்கு காதலுக்காக வழங்கப்படும் நேரத்தைவிட, திருமணத்தை நடத்துவதற்காக குடும்பங்கள் செலவிடும் நேரமும் ஆற்றலும் அதிகம். இந்தக் கருத்தை படம் ஒரு பிரசங்கமாகச் சொல்லாமல், சம்பவங்களின் வழியே உணர்த்துகிறது.

திருமணம் - ஒரு சமூக மேடை

‘மொத ராத்திரி’யை சுவாரஸ்யமாக்கும் முக்கியமான அம்சம், திருமணத்தை ஒரு தனிப்பட்ட நிகழ்வாக மட்டும் பார்க்காமல், ஒரு சமூக மேடையாகப் பார்ப்பது. இங்கே எல்லோரும் நடிக்கிறார்கள்.பெற்றோர் நல்ல பெற்றோராக நடிக்கிறார்கள்.உறவினர்கள் சந்தோஷமான உறவினர்களாக நடிக்கிறார்கள். மணப்பெண் வெட்கப்படுவது போல நடிக்கிறாள். மணமகன் மகிழ்ச்சியாக இருப்பது போல நடிக்கிறான். சிலர் தங்கள் சாதியை மறைப்பது போல நடிக்கிறார்கள். சிலர் தங்கள் ஆண்மையை நிரூபிப்பது போல நடிக்கிறார்கள். சில பெண்கள் தங்கள் கோபத்தை விழுங்கிக்கொள்கிறார்கள். திருமணப் புகைப்படத்துக்காக அனைவரும் சிரிக்கிறார்கள். ஆனால் அந்தப் புகைப்படத்துக்கு வெளியே அவரவர் வாழ்க்கை வேறொரு முகத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. அதனால் ‘மொத ராத்திரி’யின் மிகச் சிறந்த காட்சிகள் பெரிய வசனங்களில் இல்லை. ஒருவர் சிரிக்க முயலும் அந்தச் சிறிய இடைவெளிகளில் இருக்கின்றன.

முத்துச்செல்வி  - மௌனத்துக்குள் சத்தமிடும் பெண்

அனிஷ்மா அனில்குமாரின் முத்துச்செல்வி இப்படத்தின் ஆன்மா என்று கூறுவது மிகையாகாது. அவள் அதிகமாகப் பேசுவதில்லை. அவளுடைய மௌனம் பல இடங்களில் அவளுடைய வசனமாகிறது. அவள் திருமணத்தை விரும்பவில்லை.ஆனால் அவள் எதிர்க்கும் அளவுக்கு சுதந்திரமும் இல்லை.அவளுடைய வாழ்க்கை குறித்து முடிவெடுப்பவர்கள் பலர். அவளிடம் கேட்பவர்கள் மிகக் குறைவு.

இது ஒரு பெண்ணின் தனிப்பட்ட பிரச்சினை மட்டுமல்ல. இந்தியக் குடும்ப அமைப்பில், குறிப்பாக திருமணத்தைச் சுற்றி, பெண்களின் விருப்பம் எவ்வாறு குடும்ப விருப்பத்துக்குள் கரைந்து விடுகிறது என்பதற்கான ஒரு சிறிய சாளரம். முத்துவின் கோபம் அதனால் சத்தமாகத் தொடங்குவதில்லை. அது முதலில் புன்னகையாக வருகிறது.

பின்னர் தயக்கமாகிறது, பின்னர் மௌனமாகிறது,இறுதியில் வெடிக்கிறது. அந்த வெடிப்புகளில் அனிஷ்மாவின் நடிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது. அவளது முகத்தில் இருக்கும் வெளிப்படாத உணர்வுக்கும் உள்ளுக்குள் கொதிக்கும் கோபத்துக்கும் இடையிலான தூரத்தையே அவர் நடிப்பாக மாற்றியிருக்கிறார் என்று ஒரு விரிவான விமர்சனம் குறிப்பிடுகிறது. அதனால் முத்துச்செல்வி ஒரு ‘திருமணப் பெண்’ என்ற வரையறையைத் தாண்டுகிறாள். தன் வாழ்க்கையைத் தானே தேர்ந்தெடுக்க முடியாமல் போன ஒரு தலைமுறையின் முகமாகிறாள்.

மருது - பேசாத ஆணின் காயம்

ரிஷிகாந்தின் மருது இதற்கு எதிர்முனை. அவன் அதிகமாகக் கோபப்படுவதில்லை. அதிகமாகப் பேசுவதில்லை. அதிகமாக விளக்குவதுமில்லை.அவனுடைய முகம் அமைதியாக இருக்கிறது. ஆனால் அந்த அமைதிக்குள் கடந்த காலம் புதைந்திருக்கிறது. அவன் இழந்த காதலை மறந்துவிடவில்லை. ஆனால் அதில் சிக்கிக்கொண்டும் இருக்கவில்லை.

முத்துவின் கடந்த காலத்தைக் கேள்வி கேட்கும் போது, அவனுக்குள் பொறாமை இருக்கிறது. கோபமும் இருக்கிறது. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவளுடைய நிலையைப் புரிந்துகொள்ளும் மனிதத்தன்மையும் இருக்கிறது. இதுவே மருதுவை வழக்கமான ‘நல்ல கதாநாயகன்’ பாத்திரத்திலிருந்து வேறுபடுத்துகிறது.அவன் முத்துவைக் காப்பாற்ற வரும் வீரன் அல்ல. அவளுடைய வாழ்க்கையைத் தீர்மானிக்க வரும் ஆணும் அல்ல. ஒரு கட்டத்தில் அவன் செய்யக்கூடிய மிகப் பெரிய செயல்—அவள் பேசுவதை அனுமதிப்பது.அதுவே கதையின் வளர்ச்சியாகிறது.

ரிஷிகாந்த் இந்த அமைதியை நன்றாகக் கையாள்கிறார். அவரது நடிப்பில் வெளிப்படையான ‘நட்சத்திரத் தன்மை’ காட்டப்படாமல், பாத்திரத்தின் தயக்கமும் வலியும் முகபாவனைகளில் தங்கி நிற்கின்றன என்று விமர்சனங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளன.

இரண்டு காயங்கள் சந்திக்கும் இடம்

மருதுவும் முத்துவும் முதலில் காதலர்கள் அல்ல.அவர்கள் இருவரும் காயமடைந்தவர்கள். இதுதான் படத்தின் மென்மையான கண்டுபிடிப்பு. ஒருவருடைய காயத்தை மற்றொருவர் அறிந்துகொள்ளத் தொடங்கும்போது, உறவு உருவாகிறது.காதல் என்பது சில நேரங்களில் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தவுடன் ஏற்படுவதல்ல.

‘நீயும் காயப்பட்டிருக்கிறாய்; நானும் காயப்பட்டிருக்கிறேன்’ என்று ஒருவர் இன்னொருவரை உணரும் தருணத்தில்தான் அது தொடங்குகிறது.இந்தக் கருத்தை படம் மிகச் சத்தமாகச் சொல்லவில்லை.அதன் காரணமாகவே அது நம்பகமாகிறது.

குடும்பம் - பாதுகாப்பா? கட்டுப்பாடா?

‘மொத ராத்திரி’யின் குடும்பங்கள் முழுமையான நல்லவர்களோ கெட்டவர்களோ அல்ல. அதுவே படத்தின் இன்னொரு பலம். பெற்றோர்கள் தவறு செய்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் தங்களைத் தவறானவர்கள் என்று நினைப்பதில்லை. அவர்கள் ‘குடும்ப நலனுக்காக’ செய்கிறோம் என்று நம்புகிறார்கள். அந்த ‘நலன்’ என்பதற்குள் சாதி இருக்கிறது. குடும்ப கௌரவம் இருக்கிறது. ஊர் என்ன சொல்லும் என்ற பயம் இருக்கிறது.

பொருளாதார அந்தஸ்து இருக்கிறது. பெண்ணின் பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் கட்டுப்பாடும் இருக்கிறது.ஆணின் பொறுப்பு என்ற பெயரில் அவனுக்கான சிறையும் இருக்கிறது. அதனால் இப்படத்தில் ஆணாதிக்கம் பெண்களை மட்டுமல்ல; ஆண்களையும் ஒரு குறிப்பிட்ட பாத்திரத்துக்குள் அடைக்கிறது.

ஆண் அழக்கூடாது, ஆண் பலவீனமாகத் தெரியக்கூடாது, ஆண் குடும்பத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டும், ஆண் பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும், ஆண் தோல்வியடையக்கூடாது, இந்தப் பாத்திரத்தை ஏற்றுக்கொண்டு வாழும் ஆண்களே பின்னர் மற்றவர்களையும் அதே பாத்திரத்துக்குள் தள்ளுகிறார்கள். இந்த அடுக்கை படம் நகைச்சுவையுடன் தொடுகிறது.

சாதி -பின்னணியில் இருக்கும் முன்னணி கதாபாத்திரம்

தமிழ் சினிமாவில் சாதியைப் பற்றி பேசும்போது பல படங்கள் நேரடி வசனங்களையும் வெளிப்படையான மோதல்களையும் தேர்வு செய்கின்றன. ‘மொத ராத்திரி’ சற்று வேறு வழியில் செல்கிறது.சாதி இங்கே ஒரு கோஷமாக வருவதில்லை. அது குடும்பத்தின் முடிவுகளில் வருகிறது. திருமணத் தேர்வில் வருகிறது.கௌரவத்தின் அளவுகோலாக வருகிறது.சில மௌனங்களில் வருகிறது.சில எதிர்ப்புகளில் வருகிறது.

இதனால் சாதி என்பது ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனை வெறுப்பதற்கான காரணம் மட்டுமல்ல; குடும்ப முடிவுகளை இயக்கும் மறைமுக அதிகாரம் என்பதையும் படம் தொடுகிறது. எனினும் இங்கேதான் படத்தின் மிக முக்கியமான குறையும் வெளிப்படுகிறது. இறுதிப்பகுதியில் வெளிப்படும் சில பின்னணித் தகவல்கள், முன்னதாக படம் கட்டியிருந்த சாதி எதிர்ப்பு வாசிப்பை சிக்கலாக்குகின்றன.இது படத்தைத் தோல்வியடையச் செய்யும் குறை அல்ல.

ஆனால் சாதி, வர்க்கம், குடும்ப அந்தஸ்து ஆகியவை ஒன்றோடொன்று எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதை இன்னும் ஆழமாகச் சொல்லியிருக்கலாம் என்ற ஏக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

நகைச்சுவை - சிரிப்பதற்காக மட்டும் அல்ல

‘மொத ராத்திரி’யின் நகைச்சுவை பெரும்பாலும் சூழ்நிலையிலிருந்து வருகிறது. யாராவது விழுந்தால் சிரிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அல்ல. யாராவது கீழ்த்தரமாகப் பேசினால் சிரிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவும் அல்ல.ஒரு குடும்பம் மிகப் பெரிய பிரச்சினையை மிகச் சாதாரணமாக மறைக்க முயல்வது.ஒருவர் தனது ஆண்மையை நிரூபிக்க முயன்று தானே சிக்கிக்கொள்வது.

ஒரு சிறிய விஷயம் திருமண வீட்டில் பெரிய அவசரநிலையாக மாறுவது. இவை அனைத்தும் நகைச்சுவையாகின்றன. இதனால் படத்தின் நகைச்சுவைக்கு ஒரு ‘உள்ளூர் மணம்’ இருக்கிறது.

வசனங்களிலும், முகங்களிலும், உடல்மொழியிலும், அந்தத் திருமண வீட்டின் குழப்பத்திலும் ஒரு வாழ்ந்த அனுபவத்தின் சுவை இருக்கிறது என்று விமர்சனங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. அதிலும் முக்கியமாக, கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு துணைக் கதாபாத்திரத்திற்கும் தனித்த குணம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. சேத்தன், பகவதி பெருமாள், அப்துல் லீ, பக்ஸ் உள்ளிட்டோர் பிரதானக் கதையைத் தாங்கிச் செல்லும் துணைத் தூண்களாக மாறுகின்றனர்.

ஒரு திருமண வீட்டின் சிறு பிரபஞ்சம்

இப்படத்தின் இன்னொரு முக்கியமான சாதனை அதன் துணைக் கதாபாத்திரங்கள். பல திருமணப் படங்களில் கதாநாயகன்–கதாநாயகியைச் சுற்றியே உலகம் சுழலும். இங்கே அப்படி இல்லை.ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் பிரச்சினை.ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு ரகசியம். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு ஆசை. ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு தோல்வி. அதனால் திருமண வீடு வெறும் கதை நடக்கும் இடமாக இல்லாமல், ஒரு சிறிய சமூகமாக மாறுகிறது.

ஒரு மூலையில் சாதி,மற்றொரு மூலையில் காதல், இன்னொரு இடத்தில் ஆணாதிக்கம்.வேறொரு இடத்தில் குடும்ப பாசம். அதன் நடுவில் சிரிக்கும் குழந்தைகள்.அதன் பின்னால் அழும் பெரியவர்கள். இந்தப் பல அடுக்குகளே படத்திற்கு உயிர் தருகின்றன.

திரைக்கதை - குழப்பத்தை கட்டுப்படுத்தும் கலை

அறிமுக இயக்குநருக்கு மிகப்பெரிய சவால் இதுதான். திருமணக் குழப்பம் இயல்பாகவே பல மனிதர்களையும் பல சம்பவங்களையும் உருவாக்கும்.அவற்றை எல்லாம் ஒன்றாக வைத்தால் படம் சிதறிவிடும் அபாயம் உண்டு. ராஜா கருப்பசாமி பெரும்பாலும் அந்த அபாயத்திலிருந்து தப்புகிறார்.

ஆரம்பத்தில் விதைக்கப்படும் சில சிறு சம்பவங்கள் பின்னர் கதைக்குள் திரும்பி வருகின்றன. படுக்கை தயாரிப்பவர்கள் தொடர்பான துணைக் கதை, நண்பர்கள் தொடர்பான நிகழ்வுகள் போன்றவை பிரதானக் கதையின் பரபரப்புக்குள் மீண்டும் இணைக்கப்படுகின்றன.

இந்த ‘விதை–விளைவு’ அமைப்பு திரைக்கதைக்கு ஒரு கட்டுப்பாட்டைக் கொடுக்கிறது. அதனால்தான் படம் குழப்பமாக இருந்தாலும் குழப்பத்தில் தொலைந்து போகவில்லை. ஆனால் எல்லா இரவுகளும் ஒரே வேகத்தில் நகர்வதில்லை. படத்தின் குறைகள் இல்லையா? இருக்கின்றன. சில இடங்களில் கதை இன்னும் இறுக்கமாக இருந்திருக்கலாம். இரண்டாம் பாதியின் சில பகுதிகளில் வேகம் சற்று குறைகிறது. இறுதியில் துணைக் கதைகள் ஒன்றாகச் சேரும் போது, சில முடிச்சுகள் அவசரமாக அவிழ்க்கப்பட்டதாகத் தோன்றுகின்றன. ஆனால் இவை படத்தின் மைய உணர்வை அழிக்கும் அளவுக்கு பெரிதாக இல்லை. ஏனெனில் படம் முடியும் போது, நாம் நினைவில் வைத்திருப்பது அதன் சில திரைக்கதைத் தடுமாற்றங்களை அல்ல.அந்த மனிதர்களைத்தான்.

தொழில்நுட்பக் குழு - காட்சிகளுக்குள் உயிர்

சுரேந்திரன் பரஞ்சோதியின் ஒளிப்பதிவு திருமண வீட்டின் குழப்பத்தையும், கதாபாத்திரங்களின் முகங்களையும் இயல்பாகப் பதிவு செய்கிறது. படத்தின் காட்சியமைப்பில் சில இடங்களில் வெளிப்படையான அலங்காரத்தைவிட சூழலின் இயல்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பரத் சங்கரின் பின்னணி இசை காட்சிகளை ஆக்கிரமிக்காமல், அவற்றின் உணர்ச்சியைத் தாங்குகிறது. இசையும் ஒளிப்பதிவும் படத்தின் உணர்ச்சி மற்றும் நகைச்சுவைத் தொனியை இணைக்க உதவுவதாக விமர்சனங்கள் குறிப்பிடுகின்றன. இது போன்ற படங்களில் பின்னணி இசை மிகைப்படுத்தப்பட்டால் நகைச்சுவை செயற்கையாகிவிடும். இங்கே அந்த அபாயம் பெரும்பாலும் தவிர்க்கப்பட்டுள்ளது.

‘மொத ராத்திரி’ உண்மையில் எதைச் சொல்கிறது? ஒரு நல்ல திரைப்படம் முடிந்த பிறகு அதன் கதையை மட்டும் நினைவில் வைத்திருக்கச் செய்யாது. ஒரு கேள்வியையும் விட்டுச் செல்லும்.

‘மொத ராத்திரி’ அப்படியொரு கேள்வியை விட்டுச் செல்கிறது; திருமணத்தில் முதலில் தேவைப்படுவது சம்மதமா? அல்லது குடும்பத்தின் சம்மதமா? 

அடுத்த கேள்வி; காதலை இழந்த ஒருவரை உடனடியாக இன்னொரு உறவுக்குள் தள்ளிவிட முடியுமா? மற்றொரு கேள்வி; பெண்ணின் வாழ்க்கையை அவளுக்குப் பதிலாக முடிவு செய்யும் குடும்பம், உண்மையில் அவளைப் பாதுகாக்கிறதா? மேலும் ஒன்று; ஆணுக்கு வழங்கப்படும் ‘ஆண்மை’ என்ற சமூகப் பாத்திரமும் ஒரு சிறையல்லவா? இவை அனைத்துக்கும் படம் முழுமையான பதில்களைத் தரவில்லை. ஆனால் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. அதுவே போதும்.

முதல் இரவு - புதிய அர்த்தம்

திருமண இரவு என்பது பொதுவாக இரண்டு உடல்கள் சந்திக்கும் இரவாகவே சினிமாவில் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. ‘மொத ராத்திரி’ அதற்கு ஒரு வேறு பொருளைக் கொடுக்கிறது. இது இரண்டு மனிதர்கள் ஒருவரின் வலியை ஒருவர் பார்க்கத் தொடங்கும் இரவு. முத்து தனது குரலை மீட்டெடுக்கத் தொடங்குகிறாள்.

மருது தனது கடந்தகாலத்திலிருந்து வெளியேற முயல்கிறான். இருவரும் உடனடியாக மகிழ்ச்சியான தம்பதிகளாக மாறிவிடுவதில்லை. அதுவே படத்தின் முதிர்ச்சி.காதல் ஒரு மந்திரத் தீர்வு அல்ல. திருமணம் எல்லா காயங்களுக்கும் மருந்தும் அல்ல. ஆனால் ஒருவரை ஒருவர் கேட்கத் தொடங்கும் இடத்தில் ஒரு புதிய உறவு பிறக்கலாம். அந்த நம்பிக்கையோடு படம் முடிகிறது. 

இறுதியாக…

‘மொத ராத்திரி’ மிகப்பெரிய நட்சத்திரங்களின் திரைப்படம் அல்ல.மிகப்பெரிய கதை சொல்லும் திரைப்படமும் அல்ல. ஆனால் சிறிய மனிதர்களின் சிறிய வாழ்க்கைகளுக்குள் பெரிய உணர்வுகளைத் தேடும் திரைப்படம். அதன் நகைச்சுவை நம்மைச் சிரிக்க வைக்கிறது.அதன் குடும்பக் குழப்பங்கள் நம்மை நம்முடைய உறவினர் வீடுகளை நினைக்க வைக்கின்றன. அதன் சாதி அரசியல் நம்முடைய சமூகத்தை நினைவூட்டுகிறது. அதன் பெண்கள் நம்மை அசௌகரியப்படுத்துகிறார்கள். அதன் ஆண்கள் நம்மைச் சிரிக்க வைப்பதோடு, சில இடங்களில் அவர்களுக்காக இரங்கவும் செய்கிறார்கள்.

மிக முக்கியமாக, மருதுவும் முத்துவும் நம்மிடம் ஒரு உண்மையைச் சொல்கிறார்கள்; காதல் என்பது எப்போதும் இரண்டு பேர் ஒருவரை ஒருவர் விரும்புவதில் தொடங்குவதில்லை. சில நேரங்களில், ஒருவர் இன்னொருவரின் வலியைப் புரிந்துகொள்ளும் தருணத்தில்தான் அது பிறக்கிறது. அதனால் ‘மொத ராத்திரி’ என்பது பெயர் சொல்வதைவிட வேறொரு திரைப்படம்.

இது முதலிரவைப் பற்றிய படம் அல்ல.

முதல் முறையாக ஒருவர் இன்னொருவரைக் கேட்கத் தொடங்கும் இரவைப் பற்றிய படம். திருமணப் பந்தலின் விளக்குகள் அணைந்த பிறகுதான் சில உண்மைகள் தெரியும். அந்த இருட்டுக்குள் கேட்கப்படும் குரல்களையும், மறைக்கப்படும் கண்ணீரையும், போலியாக வரையப்படும் புன்னகைகளையும் சினிமா பார்க்கத் தொடங்கும்போது—

இப்படத்தின் இயக்குனர் பல நேர்முகங்களிலும், படத்தைப் பாருங்கள் அதில் உங்கள் முகமும் தெரியக் கூடும் என்பார். ‘மொத ராத்திரி’ ஒரு நகைச்சுவைப் படமாக மட்டும் இருக்காமல், நம்முடைய சமூகத்தின் சிறிய கண்ணாடியாக மாறுகிறது. அந்தக் கண்ணாடியில் நம்மைக் காண்பது சிரிப்பாக இருக்கலாம். சில நேரங்களில் சங்கடமாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் பார்த்துவிட்டு திரும்பிச் செல்ல முடியாத அளவுக்கு அதில் நம்முடைய முகமும் இருக்கிறது. 

- 4தமிழ்மீடியாவிற்காக : மலைநாடான்