மஹாளயபட்சமும்  பிதுர்வழிபாட்டுச் சிறப்பும் !

நாம் பெற்ற உடல், வளர்ந்த குடும்பம், கற்ற பண்பாடு, நமக்குக் கிடைத்த வாழ்க்கை வாய்ப்புகள் எனப் பலவற்றின் வேர்கள் நம் முன்னோர்களிடம் செல்கின்றன.அந்த முன்னோர்களை நினைவுகூர்ந்து, அவர்களுக்கு நன்றியையும் மரியாதையையும் செலுத்துவதற்காக இந்து சமய மரபு வழங்கியுள்ள மிக முக்கியமான புனித காலங்களில் ஒன்றே மஹாளயபட்சம்.

‘மஹாளயம்’ என்பது பெரும் திரள் அல்லது விசேஷமான ஒன்று என்ற பொருளையும், ‘பட்சம்’ என்பது பதினைந்து நாட்களைக் கொண்ட காலப்பகுதியையும் குறிக்கிறது. பொதுவாக, புரட்டாதி மாதத்தின் தேய்பிறை காலமான இந்தப் பதினைந்து நாட்களும், மறைந்த முன்னோர்களை நினைவுகூர்ந்து பிதுர்வழிபாடு செய்வதற்குச் சிறப்பான காலமாகக் கருதப்படுகின்றன.

இது வெறுமனே ஒரு சடங்கு சார்ந்த காலமல்ல. நாம் யாருடைய தொடர்ச்சி? என்ற ஆழமான ஆன்மீகக் கேள்வியை நம்முள் எழுப்பும் காலம்.

முன்னோர்களை நினைவுகூர்வது ஏன்?

ஒரு மரத்தின் கிளைகள் வானத்தை நோக்கி உயர்ந்து நிற்கின்றன. ஆனால் அதன் வலிமை மண்ணுக்குள் மறைந்திருக்கும் வேர்களில்தான் உள்ளது.அதேபோல, ஒரு குடும்பத்தின் இன்றைய தலைமுறை உயர்ந்து நிற்பதற்குப் பின்னால், கண்ணுக்குத் தெரியாத முன்னோர்களின் வாழ்க்கை இருக்கிறது. அவர்களில் சிலர் நமக்குத் தெரிந்தவர்கள். சிலரின் பெயர்களைக்கூட நாம் அறியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் இல்லாமல் நாம் இல்லை.

அதனால்தான் இந்து சமயச் சிந்தனை, தேவர்கள், முனிவர்கள், முன்னோர்கள், மனித சமூகம், இயற்கை ஆகியவற்றிடம் மனிதனுக்குள்ள கடமைகளைப் பற்றி பேசுகிறது. அவற்றுள் முன்னோர்களிடம் செலுத்த வேண்டிய நன்றியும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுகிறது.

முன்னோரை வணங்குவது என்பது அவர்களைத் தெய்வமாக்குவது மட்டுமல்ல.அவர்களின் வாழ்க்கையை நினைவுகூர்வதும், அவர்கள் விட்டுச் சென்ற நல்ல மரபுகளைத் தொடர்வதும், அவர்களுக்காகப் பிரார்த்திப்பதும், எங்களின் வாழ்க்கைக்கு நீங்கள் செய்த பங்களிப்பை நாங்கள் மறக்கவில்லை என்று கூறுவதுமாகும்.

மஹாளயபட்சத்தின் ஆன்மீகச் சிறப்பு

மஹாளயபட்சம் முழுவதும் பிதுர்களுக்காக நினைவு, தர்ப்பணம், சிராத்தம் போன்ற வழிபாடுகளைச் செய்வதற்கு உகந்த காலமாக பல இந்து மரபுகள் கருதுகின்றன. இந்தக் காலத்தில் முன்னோர்களை நினைவுகூர்ந்து செய்யப்படும் வழிபாடு, ஒருவருடைய குடும்ப மரபு, பிராந்திய வழக்கம், சாஸ்திரப் பரம்பரை ஆகியவற்றைப் பொறுத்து மாறுபடலாம்.

சிலர் குறிப்பிட்ட திதியில் தமது தந்தை, தாய் அல்லது பிற முன்னோர்களுக்குச் சிராத்தம் செய்கின்றனர். சிலர் திதி தெரியாதவர்களுக்காக மஹாளய அமாவாசை நாளில் வழிபாடு செய்கின்றனர். சில குடும்பங்களில் முழுப் பட்சத்திலும் தினந்தோறும் அல்லது குறிப்பிட்ட நாட்களில் தர்ப்பணம் செய்வதும் வழக்கமாக உள்ளது.

இதனால் மஹாளயபட்சத்தின் மையச் செய்தி, மறைந்தவர்களை மறந்துவிடாமல், அவர்களை அன்புடனும் நன்றியுடனும் நினைவுகூருதல் என்பதேயாகும்.

பிதுர்வழிபாடு என்றால் என்ன?

‘பிதுர்’ என்பது முன்னோர் அல்லது மறைந்த பெரியோரை குறிக்கும் சொல். அவர்களை நினைவுகூர்ந்து செய்யப்படும் வழிபாட்டு முறைகளே பொதுவாக பிதுர்வழிபாடு எனப்படுகின்றன. இதில் தர்ப்பணம், பிண்டம் அல்லது சிராத்தம் போன்ற பல்வேறு சடங்குகள் இடம்பெறலாம். இவை அனைத்தும் ஒரே விதமாக எல்லா குடும்பங்களிலும் கடைப்பிடிக்கப்படுவதில்லை.

பிதுர்வழிபாட்டின் வெளிப்புறச் சடங்குகளுக்கு அப்பால் அதன் உள்ளார்ந்த செய்தியே  மிகவும் முக்கியமானது. அது
நன்றியுணர்வு, நினைவுணர்வு, குடும்பப் பொறுப்பு , மரபுத் தொடர்ச்சி.

தர்ப்பணம் என்பது நீரின் வழியாக வெளிப்படும் நன்றியுணர்வு. பிதுர்வழிபாட்டில் தர்ப்பணத்திற்கு முக்கிய இடம் உண்டு.

நீர் என்பது இந்திய ஆன்மீக மரபில் தூய்மையையும் உயிரையும் குறிக்கும் ஒரு முக்கியத் தத்துவம். எள் கலந்த நீரை முறையாக அர்ப்பணித்து முன்னோர்களை நினைவுகூரும் தர்ப்பணச் சடங்கு, அவர்களுக்கான நன்றியின் அடையாளமாகப் பார்க்கப்படுகிறது.

தர்ப்பணம் செய்யும்போது கையில் இருக்கும் நீர் சில நொடிகளில் பூமியில் கலந்துவிடுகிறது. ஆனால் அந்தச் சிறிய செயல் நமக்குள் ஒரு பெரிய உணர்வை உருவாக்குகிறது. என்னிடம் இன்று இருப்பது அனைத்தும் என்னுடைய முயற்சியால் மட்டும் உருவானதல்ல. இந்த உணர்வே பிதுர்வழிபாட்டின் ஆன்மீக இதயமாகும்.

சிராத்தம் உணவு வழியாக நினைவுகூரும் மரபு 

முன்னோர்களுக்காகச் செய்யப்படும் சிராத்தச் சடங்குகளில் உணவு அர்ப்பணிப்புக்கும் முக்கியத்துவம் உண்டு. முன்னோர்களின் பெயரை நினைவுகூர்ந்து, அவர்களுக்காக உணவு தயாரித்து, முறையான சடங்குகளின் மூலம் அர்ப்பணித்து, பின்னர் உரியவர்களுக்கு உணவளிப்பது போன்ற மரபுகள் பல இடங்களில் காணப்படுகின்றன.

இதன் பின்னால் இருக்கும் கருத்து வெறும் உணவு கொடுப்பதல்ல. நாங்கள் பெற்றதை மற்றவர்களுடனும் பகிர்ந்து கொள்கிறோம் என்ற தர்ம உணர்வும் இதில் அடங்கியுள்ளது. அதனால் பிதுர்வழிபாட்டுடன் அன்னதானம், ஏழைகளுக்கு உணவு வழங்குதல், பசித்தவர்களுக்கு உதவுதல் போன்ற தர்மச் செயல்களையும் பல குடும்பங்கள் இணைத்துக் கொள்கின்றன.

மஹாளய அமாவாசை  நினைவின் உச்சநாள்.

மஹாளயபட்சத்தின் நிறைவாக வரும் மஹாளய அமாவாசை பிதுர்வழிபாட்டிற்கு மிகவும் முக்கியமான நாளாகக் கருதப்படுகிறது.தமது முன்னோர்களின் மறைவு திதி தெரியாதவர்கள் அல்லது குறிப்பிட்ட திதியில் வழிபாடு செய்ய இயலாதவர்கள், இந்த நாளில் முன்னோர்களை நினைவுகூர்ந்து வழிபாடு செய்வது பல மரபுகளில் காணப்படுகிறது.

அன்றைய நாள், ஒரு குடும்பத்தின் நினைவுகள் ஒன்றாகக் கூடும் நாளாகவும் அமையலாம். தாத்தா, பாட்டி, கொள்ளுத்தாத்தா, கொள்ளுப்பாட்டி என நாம் நேரில் பார்த்திராத தலைமுறைகளின் பெயர்கள்கூட அந்த நாளில் நினைவுகூரப்படலாம்.

அவ்வாறு நினைவுகூரும்போது, மறைந்தவர்கள் கடந்த காலத்தின் மனிதர்களாக மட்டும் இல்லாமல், நமது குடும்ப வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாக மீண்டும் நம்முள் உயிர்பெறுகின்றனர். 

முன்னோர் வழிபாடு செய்யாவிட்டால் தீங்கு ஏற்படும் என்ற பயமா?

பிதுர்வழிபாட்டைப் பற்றி பேசும்போது சில நேரங்களில் பயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கருத்துகள் முன்வைக்கப்படுகின்றன. மஹாளயம் செய்யாவிட்டால் பித்ரு தோஷம் வரும். குடும்பத்தில் பிரச்சினைகள் ஏற்படும் போன்ற நம்பிக்கைகள் சில மரபுகளில் காணப்படுகின்றன. ஆனால் இவற்றை எல்லோருக்கும் பொதுவான உறுதியான காரண விளைவு விதியாகக் கூறுவது பொருத்தமானதல்ல.

ஆன்மீகப் பார்வையில் பிதுர்வழிபாட்டின் முக்கியத்துவம் பயத்தில் அல்ல, நன்றியுணர்வில் புரிந்துகொள்வதே அதன் உயர்ந்த பொருளை உணர உதவும்.

முன்னோர்களை நினைவுகூரும் போது, நம்முடன் வாழும் முதியவர்களையும் நாம் நினைக்கத் தொடங்குகிறோம். நேற்று நமக்கு அன்பு செய்த தாத்தா பாட்டியை நினைவுகூரும் ஒருவர், இன்று தன்னுடன் இருக்கும் பெற்றோரின் மதிப்பையும் அதிகமாக உணரலாம்.

இதனால் பிதுர்வழிபாடு இறந்தவர்களை மட்டும் நினைவுகூரும் வழிபாடாக இல்லாமல், உயிரோடு இருக்கும் உறவுகளைப் பேணும் பண்பாகவும் மாறுகிறது. ஒரு முதிய தந்தையின் கையைப் பிடித்துக் கொள்வது, வயதான தாயின் அருகில் சில நிமிடங்கள் அமர்ந்து பேசுவது, அவர்களின் வாழ்க்கைக் கதைகளைக் கேட்பது  இவையும் ஒருவகையில் பிதுர்தர்மத்தின் உயிருள்ள வடிவங்களே.

வெளிநாடுகளில் வாழும் தலைமுறைக்கு ஒரு முக்கியப் பாடம்

இன்றைய உலகில் பல குடும்பங்கள் தமது பிறப்பிடத்தை விட்டு வேறு நாடுகளில் வாழ்கின்றன. யாழ்ப்பாணம், கொழும்பு, சென்னை, மதுரை போன்ற இடங்களில் பிறந்து வளர்ந்தவர்கள் இன்று ஐரோப்பா, கனடா, அமெரிக்கா, அவுஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில் வாழலாம்.

சூழல் மாறிவிட்டாலும், முன்னோர்களின் நினைவு மாற வேண்டியதில்லை. கோயில் அருகில் சென்று சடங்குகளைச் செய்ய முடியாத சூழல் இருந்தாலும், குடும்ப மரபுக்கும் சமயப் பரம்பரைக்கும் ஏற்ற முறையில், உள்ளூர் ஆலயம் அல்லது அறிந்த ஆச்சாரியரின் வழிகாட்டுதலுடன் வழிபாட்டை மேற்கொள்ளலாம்.

அதிலும் முக்கியமாக, குழந்தைகளுக்கு முன்னோர்களின் பெயர்களைச் சொல்லிக் கொடுக்கலாம். இவர் உன் தாத்தா; இவர் உன் கொள்ளுத்தாத்தா; இவர் நம் குடும்பத்திற்காக இதைச் செய்தவர் என்று ஒரு குழந்தைக்குச் சொல்லப்படும் சில வார்த்தைகள், ஒரு குடும்பத்தின் வரலாற்றை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லும் பாலமாக மாறுகின்றன. அந்த வகையில் முன்னோர்களை நினைவுகூர்வது  குடும்ப வரலாற்றைப் பாதுகாப்பதும் கூட.

இன்றைய டிஜிட்டல் காலத்தில் பழைய புகைப்படங்கள், கடிதங்கள், ஆவணங்கள், குடும்பக் கதைகள் ஆகியவை அழிந்து போகும் அபாயம் உள்ளது. மஹாளயபட்சத்தை ஒரு குடும்ப நினைவு நாளாகவும் பயன்படுத்தலாம்.இவ்வாறு பிதுர்வழிபாடு ஒரு சடங்கைக் கடந்து குடும்ப நினைவுப் பண்பாடாக வளர முடியும்.

முன்னோர்களிடமிருந்து நாம் பெற வேண்டிய உண்மையான “ஆசி” என்ன?

முன்னோர்களை நினைவுகூரும்போது, அவர்களிடமிருந்து செல்வம், பதவி, வெற்றி போன்றவற்றை மட்டும் எதிர்பார்ப்பதைவிட, அவர்கள் வாழ்ந்த வாழ்க்கையின் நற்பண்புகளைப் பெற வேண்டும். அவர்கள் கற்றுக் கொடுத்த உழைப்பு, நேர்மை, பொறுமை, குடும்பப் பாசம், விருந்தோம்பல், இறைநம்பிக்கை, பிறருக்கு உதவும் மனம் போன்றவற்றை நாம் வாழ்வில் கடைப்பிடித்தால் அதுவே அவர்களுக்கு நாம் செலுத்தும் உயர்ந்த மரியாதையாகும்.

முன்னோர்களின் பெயரைச் சொல்லி விளக்கேற்றுவது வழிபாடு; அவர்களின் நல்ல பண்புகளை வாழ்க்கையில் ஏற்றுவது அதைவிட உயர்ந்த வழிபாடு. பிதுர்வழிபாட்டின் இறுதி நோக்கம்  நன்றியுணர்வுடன் வாழ்வது

மஹாளயபட்சம் நமக்கு ஒரு பெரிய உண்மையை நினைவூட்டுகிறது. நாம் பிறப்பதற்கு முன்னால் ஒரு நீண்ட வாழ்க்கைப் பாதை இருந்தது. நாம் மறைந்த பிறகும் ஒரு தலைமுறை நம்மைத் தொடர்ந்து செல்லும். இந்த இரண்டு தலைமுறைகளுக்கு இடையே நாம் நிற்பது  ஒரு சிறிய பாலம் மட்டுமே.

நமக்கு முன்னால் சென்றவர்களை நினைவுகூர்ந்து, நமக்குப் பின்னால் வருபவர்களுக்கு நல்ல மரபை விட்டுச் செல்வதே மனித வாழ்க்கையின் அழகாகும். அதனால் பிதுர்வழிபாடு என்பது வெறும் இறந்தவர்களுக்கான சடங்கு அல்ல.

மஹாளயபட்சத்தின் அமைதியான நாட்களில் ஒரு விளக்கை ஏற்றும்போது, ஒரு துளி நீரைத் தர்ப்பணமாக அர்ப்பணிக்கும்போது, முன்னோர்களின் பெயரை உச்சரிக்கும்போது  நாம் உண்மையில் அவர்களிடம் சொல்லும் செய்தி ஒன்றுதான்.“ நீங்கள் விட்டுச் சென்ற வாழ்க்கையின் தொடர்ச்சிதான் நாங்கள்.
உங்களை நாங்கள் மறக்கவில்லை.” அந்த நினைவுதான் பிதுர்வழிபாட்டின் உயிர்.அந்த நன்றிதான் அதன் ஆன்மீகம்.
அந்த மரபை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்வதே அதன் உண்மையான தொடர்ச்சி.

அதனால்தான் மஹாளயபட்சம்  முன்னோர்களை நினைவுகூரும் பதினைந்து நாட்கள் மட்டுமல்ல; அதற்கும் மேலாக, நம்முடைய வேர்களை நினைவுகூர்ந்து, நன்றியுடன் வாழக் கற்றுத்தரும் புனிதப் பயணம்.

-4தமிழமீடியாவிற்காக: மாதுமை