உலக அரசியல் ஒரே மையத்தைச் சுற்றி இயங்கிய காலம் மெதுவாகப் பின்னுக்குச் செல்கிறது. அதன் இடத்தில் பல மையங்களைக் கொண்ட புதிய உலக ஒழுங்கு உருவாகி வருகிறது. அந்த மாற்றத்தின் அரசியல் அடையாளங்களில் ஒன்றாகவே BRICS இன்று பார்க்கப்படுகிறது.
2026ஆம் ஆண்டின் 18ஆவது BRICS உச்சி மாநாடு செப்டம்பர் 12 அன்று புதுடெல்லியில் நிறைவடைந்துள்ளது. விரிவடைந்த BRICS, மத்திய கிழக்குப் போர், வர்த்தகத் தடைகள், உலக நிதி அமைப்பின் சீர்திருத்தம், மாற்று பணப்பரிவர்த்தனை, தொழில்நுட்பம் உள்ளிட்ட பல்வேறு கேள்விகளுடன் இந்த மாநாட்டை எதிர்கொண்டது. மாநாட்டின் முடிவில் “புதுடெல்லி பிரகடனம்” ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதுடன், மத்திய கிழக்குப் பதற்றத்தில் அதிகபட்ச கட்டுப்பாட்டையும் பேச்சுவார்த்தை வழியிலான தீர்வையும் வலியுறுத்தியது.
பிரேசில், ரஷ்யா, இந்தியா, சீனா, தென்னாப்பிரிக்கா எனத் தொடங்கிய BRICS, எகிப்து, எத்தியோப்பியா, ஈரான், ஐக்கிய அரபு அமீரகம், சவுதி அரேபியா, இந்தோனேசியா ஆகிய நாடுகளின் இணைவால் மிகப் பெரிய கூட்டமைப்பாக விரிந்துள்ளது. இந்த விரிவாக்கம் அதன் மக்கள் தொகை, பொருளாதார ஆற்றல், எரிசக்தி வளம், புவிசார் அரசியல் செல்வாக்கு ஆகியவற்றை கணிசமாக உயர்த்தியுள்ளது. ஆனால் ஒரு கேள்வி எழுகிறது; BRICS விரிவடைந்திருக்கிறது. அது உண்மையிலேயே வலுப்பெற்றிருக்கிறதா? அதற்கான பதில் இன்னும் முழுமையாகத் தெளிவாகவில்லை.
விரிவாக்கம் – வெறும் எண்ணிக்கையா, புதிய சக்தியா?
BRICS-இன் புதிய உறுப்பினர் சேர்க்கை, மேற்கத்திய உலகை எதிர்ப்பதற்கான ஒரு அரசியல் கூட்டணியை உருவாக்குவது என்ற ஒரே நோக்கத்தைக் கொண்டதாகப் பார்க்க முடியாது. இந்தியா போன்ற நாடுகள் BRICS-ஐ மேற்கத்திய எதிர்ப்பு அமைப்பாக அல்லாமல், உலக தெற்கின் குரலை வலுப்படுத்தும் பல்துருவ மேடையாக பார்க்கின்றன. பிரதமர் நரேந்திர மோடியும் BRICS யாருக்கும் எதிரான அமைப்பு அல்ல என்ற நிலைப்பாட்டை வலியுறுத்தியுள்ளார். இதுவே BRICS-இன் மிகப்பெரிய பலமும், அதே நேரத்தில் மிகப்பெரிய சவாலும்.
ஒரே மேசையில் சீனாவும் இந்தியாவும் இருக்கின்றன. ரஷ்யாவும் அதன் மேற்கத்திய எதிர்ப்பும் இருக்கின்றன. ஈரானும் வளைகுடா நாடுகளும் இருக்கின்றன. அமெரிக்காவுடன் நெருங்கிய உறவுகளை வைத்திருக்கும் நாடுகளும் உள்ளன. அதாவது, BRICS என்பது ஒரே கொள்கை கொண்ட நாடுகளின் கூட்டணி அல்ல; வெவ்வேறு நலன்களைக் கொண்ட நாடுகள் உரையாடும் மேடை. இதனைப் புரிந்து கொள்ளாமல் BRICS-ஐ ஒரு புதிய “எதிர் மேற்கத்திய கூட்டணி” என்று மட்டும் வரையறுப்பது அதன் உண்மையான தன்மையைச் சுருக்கிவிடும்.
புதுடெல்லி பிரகடனம் சொல்லும் செய்தி
2026 உச்சிமாநாட்டின் முக்கியமான அரசியல் விளைவு புதுடெல்லி பிரகடனம். மத்திய கிழக்கில் அதிகரித்துவரும் போர் மற்றும் பதற்றம் குறித்து BRICS நாடுகள் கவலை தெரிவித்துள்ளன. தேசிய இறையாண்மை, சர்வதேச சட்டம், பேச்சுவார்த்தை மற்றும் தூதரகத் தீர்வு ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தியுள்ளன. ஒருதலைப்பட்சமான வர்த்தக மற்றும் வரியியல் நடவடிக்கைகள் உலக வர்த்தகத்தை பாதிப்பதாகவும் கூட்டமைப்பு கவலை வெளியிட்டுள்ளது.
இங்கு கவனிக்க வேண்டியது ஒன்று.BRICS உலகப் பிரச்சினைகளுக்கு ஒரு மாற்றுக் குரலை உருவாக்க முயற்சிக்கிறது; ஆனால் உலகப் பிரச்சினைகளுக்கு மாற்று தீர்வை இன்னும் முழுமையாக உருவாக்கவில்லை. இதுவே அதன் தற்போதைய நிலை.
டாலருக்கு மாற்றா? இன்னும் பயணம் நீள்கிறது
BRICS-ஐப் பற்றிய மிகப் பெரிய விவாதங்களில் ஒன்று அமெரிக்க டாலரின் ஆதிக்கத்தைக் குறைப்பது. உறுப்பினர் நாடுகளுக்கிடையிலான உள்ளூர் நாணயப் பரிவர்த்தனையை அதிகரிப்பது, மாற்று பணப்பரிவர்த்தனை அமைப்புகளை உருவாக்குவது, BRICS Pay போன்ற முயற்சிகளை முன்னெடுப்பது ஆகியவை இதன் ஒரு பகுதியாக உள்ளன. ஆனால் உலக நிதி அமைப்பை மாற்றுவது ஒரு அரசியல் அறிவிப்பால் நிகழக்கூடிய காரியம் அல்ல.
அதற்கு நம்பகமான நிதி அமைப்பு, பரந்த வர்த்தக வலைப்பின்னல், ஒருங்கிணைந்த வங்கி கட்டமைப்பு,நாணய நிலைத்தன்மை, பாதுகாப்பான டிஜிட்டல் பரிவர்த்தனை, நாடுகளுக்கிடையிலான நிதி நம்பிக்கை ஆகியவை தேவை.
எனவே “டாலரை அகற்றுவது” என்பதற்குப் பதிலாக “ஒரே நாணயத்தை மட்டுமே சார்ந்திராத உலக வர்த்தகத்தை உருவாக்குவது” என்பதே நடைமுறைக்கு ஏற்ற இலக்காக இருக்கலாம்.
தொழில்நுட்பம் – அடுத்த BRICS போர்க்களம்
இந்த மாநாடு பொருளாதாரம் மற்றும் புவிசார் அரசியலைத் தாண்டி தொழில்நுட்பத்தையும் முக்கியமான துறையாக முன்னிறுத்தியுள்ளது.
செயற்கை நுண்ணறிவு, விண்வெளி, குவாண்டம் தொழில்நுட்பம், அறிவியல் ஆராய்ச்சி, டிஜிட்டல் கட்டமைப்பு போன்ற துறைகளில் ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்துவது குறித்து கவனம் செலுத்தப்பட்டுள்ளது. BRICS தொலை உணர்வு செயற்கைக்கோள் கூட்டமைப்பின் விரிவாக்கத்திலும் முன்னேற்றம் பதிவாகியுள்ளது; விண்வெளிக் கவுன்சில் உருவாக்கத்திற்கான பணிகளும் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன.
இதன் பொருள் மிக முக்கியமானது. நாளைய உலகில் நாடுகளின் சக்தியை நிர்ணயிப்பது எண்ணெய் கிணறுகளும் அணு ஆயுதங்களும் மட்டுமல்ல. தரவு, செயற்கை நுண்ணறிவு, சிப் தொழில்நுட்பம், விண்வெளி, உயிரி தொழில்நுட்பம் ஆகியவையும் அதிகாரத்தின் புதிய எல்லைகளாக மாறுகின்றன.
இந்த துறைகளில் BRICS நாடுகள் ஒருங்கிணைந்தால், அதன் பொருளாதார முக்கியத்துவம் அரசியல் செல்வாக்காகவும் மாறக்கூடும். ஆனால் உள்ளுக்குள் இருக்கும் முரண்பாடுகள்?
இதுதான் BRICS-இன் மிகப்பெரிய சோதனை.
இந்தியா–சீனா உறவு இன்னும் முழுமையான நம்பிக்கையை அடையவில்லை. மத்திய கிழக்கில் உறுப்பினர் நாடுகளின் நிலைப்பாடுகள் ஒன்றாக இல்லை. ரஷ்யாவின் மேற்கத்திய உலகுடனான மோதல், இந்தியாவின் பலதரப்பு வெளியுறவுக் கொள்கை, வளைகுடா நாடுகளின் தனித்துவமான நலன்கள்—இவை அனைத்தும் ஒரே மேசையில் இருக்கின்றன.
2026 மே மாத BRICS வெளியுறவு அமைச்சர்கள் கூட்டத்தில் ஈரான் தொடர்பான கருத்து வேறுபாடுகளால் கூட்டு அறிக்கை வெளியாகாத நிலையும் ஏற்பட்டது. இதிலிருந்து ஒரு உண்மை தெளிவாகிறது; BRICS-இன் எதிர்காலப் பிரச்சினை அதன் வெளிப்புற எதிரிகள் அல்ல; அதன் உள்நாட்டு ஒற்றுமை.
இந்தியாவுக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு
இந்த மாநாட்டை இந்தியாவின் கோணத்திலும் பார்க்க வேண்டும். சீனாவுடனும் ரஷ்யாவுடனும் உறவைத் தொடர்ந்துகொண்டே, அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளுடனும் இந்தியா தனது உறவுகளைப் பேணுகிறது. இந்த சமநிலைக் கொள்கையே இந்தியாவுக்கு BRICS-இல் தனித்த இடத்தை உருவாக்குகிறது.
பிரதிநிதித்துவம், பொறுப்புணர்வு, உலக நிறுவனங்களில் அதிகாரப் பகிர்வு ஆகியவற்றை மாற்ற வேண்டும்; ஐ.நா. பாதுகாப்பு கவுன்சில் உள்ளிட்ட சர்வதேச நிறுவனங்களைச் சீர்திருத்த வேண்டும் என்ற இந்தியாவின் வலியுறுத்தலும் இந்த மாநாட்டில் வெளிப்பட்டுள்ளது. அதனால் இந்தியாவின் BRICS அணுகுமுறை, “ஒரு அணியைத் தேர்ந்தெடுப்பது” என்பதற்குப் பதிலாக “பல அணிகளுக்கிடையே ஒரு பாலமாக இருப்பது” என்ற அரசியலாகத் தெரிகிறது.
BRICS எங்கே செல்ல வேண்டும்?
BRICS-ன் எதிர்காலத்தை அதன் பிரகடனங்களின் எண்ணிக்கையால் அளக்க முடியாது. அது மக்களின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதால்தான் அளக்க வேண்டும்.
வளரும் நாடுகளுக்கான உள்கட்டமைப்பு நிதி, உணவு மற்றும் எரிசக்திப் பாதுகாப்பு, சுகாதாரம், தொழில்நுட்பப் பகிர்வு, கல்வி, காலநிலை மாற்றத்திற்கான நிதி, சிறு மற்றும் நடுத்தர தொழில்களுக்கு வாய்ப்புகள்—இவை நடைமுறையில் உருவானால் மட்டுமே BRICS ஒரு வரலாற்றுச் சக்தியாக மாறும். இல்லையெனில், அது வருடந்தோறும் தலைவர்கள் கூடும் இன்னொரு சர்வதேச மாநாடாகவே மிஞ்சிவிடும்.
எதிர்காலத்தின் கேள்வி
BRICS-ன் முன் இன்று இரண்டு பாதைகள் உள்ளன.
முதல் பாதை; மேற்கத்திய உலகிற்கு எதிரான அரசியல் மேடையாக மாறுவது.
இரண்டாவது பாதை; மேற்கத்திய உலகிற்கு மாற்றாக அல்ல; அதனுடன் இணைந்து இயங்கக்கூடிய, ஆனால் உலக தெற்கின் நலன்களையும் குரலையும் வலுப்படுத்தக்கூடிய புதிய பல்தரப்பு அமைப்பாக வளர்வது. இரண்டாவது பாதையே நீண்ட காலத்திற்கு பயனுள்ளதாக இருக்கலாம்.
ஏனெனில் உலகம் மீண்டும் ஒரு புதிய இரு துருவப் பனிப்போருக்குள் செல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. உலகிற்கு தேவைப்படுவது பல குரல்கள் பேசும், பல சக்திகள் சமநிலைப்படுத்தும், ஆனால் மனித நலன் மையமாக இருக்கும் உலக ஒழுங்கு.
BRICS அந்த மாற்றத்தின் கருவியாக மாறுமா என்பது, அதன் உறுப்பினர் எண்ணிக்கையை விட அதன் ஒற்றுமை, நடைமுறைச் செயல்பாடு, பொருளாதார ஒத்துழைப்பு, தொழில்நுட்பத் திறன் மற்றும் முரண்பாடுகளை நிர்வகிக்கும் அரசியல் முதிர்ச்சி ஆகியவற்றில்தான் இருக்கிறது.
விரிவடைந்த BRICS இன்று ஒரு சக்தியாகத் தோன்றுகிறது. ஆனால் நாளைய வரலாறு அதனை உண்மையான சக்தியாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமெனில், கூட்டுப் பிரகடனங்களைத் தாண்டி கூட்டுச் செயல்பாட்டை அது நிரூபிக்க வேண்டும். அதுவே புதுடெல்லி மாநாட்டின் உண்மையான சவாலும், BRICS-ன் எதிர்காலத் தேர்வும் ஆகும்.
