தவெக அரசு தடுமாறுகிறதா? தடம்பதிக்கிறதா ?

ஒரு புதிய அரசு ஆட்சிக்கு வரும்போது, அதனிடம் மக்கள் எதிர்பார்ப்பது மாற்றத்தை மட்டுமல்ல; நிலையான நிர்வாகத்தையும், தெளிவான கொள்கையையும், பொறுப்பான முடிவெடுப்பையும் தான். தமிழகத்தில் நீண்ட காலமாக நிலவி வந்த இரு பெரிய திராவிடக் கட்சிகளின் ஆட்சிச் சுழற்சியை மாற்றி, புதிய அரசியல் சக்தியாக தமிழக வெற்றிக் கழகம் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றுள்ளது. மே 10, 2026 அன்று விஜய் முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார். இது வரலாற்று முக்கியத்துவம் கொண்ட மாற்றம் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் வரலாற்றை உருவாக்குவது தேர்தல் வெற்றி. அந்த வரலாற்றை நிலைநிறுத்துவது ஆட்சித் திறன்.

இந்தப் பின்னணியில்தான் விஜய் அரசின் அறிவிப்புகளையும், அவற்றில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. ஒரு முடிவை அரசு அறிவிக்கிறது. அதற்கு ஆதரவும் எதிர்ப்பும் எழுகின்றன. பின்னர் அரசு அந்த முடிவைத் திருத்துகிறது அல்லது விலக்குகிறது. இதனை எவ்வாறு புரிந்துகொள்வது?

இது அரசியல் அனுபவமின்மையின் அறிகுறியா? அல்லது மக்கள் கருத்துக்கு மதிப்பளிக்கும் ஜனநாயகப் பண்பா? இரண்டில் ஒன்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுப்பது எளிது. ஆனால் உண்மை அதைவிட சிக்கலானது. 

புதிய அரசுக்கு இயல்பான தடுமாற்றமா?

விஜய் அரசை விமர்சிப்பவர்கள் முன்வைக்கும் முக்கியமான வாதம்; நிர்வாக முடிவுகள் அறிவிக்கப்படுவதற்கு முன் போதுமான அளவில் ஆய்வு செய்யப்படுகிறதா என்பதுதான். இது முக்கியமான கேள்வி. 

அரசியல் பிரச்சார மேடையில் ஒரு வாக்குறுதியை அறிவிப்பதற்கும், அரசாங்கத்தின் சார்பில் ஒரு கொள்கை முடிவை அறிவிப்பதற்கும் அடிப்படையான வித்தியாசம் உள்ளது. அரசின் ஒவ்வொரு முடிவுக்கும் பின்னால் சட்டம், நிதி, அதிகார வரம்பு, நிர்வாக நடைமுறை, சமூக விளைவு ஆகியவை இருக்கின்றன.எனவே, முடிவெடுப்பதற்கு முன் செய்ய வேண்டிய ஆலோசனையை, முடிவெடுத்த பிறகு செய்யத் தொடங்கினால், அது நிர்வாக முதிர்ச்சியைப் பற்றிய கேள்வியை நிச்சயமாக எழுப்பும். விஜய் அரசுக்கு இது மிகவும் முக்கியமான பாடமாக இருக்கலாம். ஏனெனில் புதிய அரசுக்கு அரசியல் அனுபவத்தைவிட, அமைப்புசார்ந்த நிர்வாக அனுபவம் இன்னும் உருவாக வேண்டிய கட்டத்தில் உள்ளது. ஆனால் இதை வைத்து உடனடியாக “அனுபவமற்ற அரசு” என்று முத்திரை குத்துவதும் சரியானதல்ல.

ஒரு புதிய அரசுக்கு கற்றுக்கொள்ளும் கால அவகாசம் தேவை.

முடிவை மாற்றுவது தவறா? எனில், இல்லை. ஜனநாயகத்தில் அரசு தனது முடிவை மறுபரிசீலனை செய்வது தவறல்ல. மாறாக, சில நேரங்களில் அது அரசின் வலிமையாகக்கூட இருக்கலாம். மக்கள் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்துகிறார்கள். புதிய தகவல்கள் வெளிவருகின்றன. ஒரு முடிவின் எதிர்பாராத விளைவுகள் தெரியவருகின்றன. அப்போது அரசு தனது முடிவை மாற்றிக் கொண்டால், அதை “மக்களின் கருத்தைக் கேட்கும் அரசு” என்று பார்க்க முடியும்.

இதற்கான ஒரு சமீபத்திய உதாரணமாக விவசாயிகள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் மீது பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகளைத் திரும்பப் பெறும் அரசின் முடிவைக் குறிப்பிடலாம். 2021 மே முதல் 2026 ஏப்ரல் வரையிலான காலகட்டத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகளில், விவசாயிகள் மற்றும் ஆசிரியர்கள் மீது பதிவு செய்யப்பட்ட வழக்குகளைத் திரும்பப் பெறுவதாக, முதல்வர் விஜய் சட்டப்பேரவையில் அறிவித்துள்ளார். வாழ்வாதாரம் மற்றும் உரிமைகளுக்காக நடைபெற்ற போராட்டங்களின் பின்னணியில் இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்டதாக அரசு விளக்கியுள்ளது. இதனை வெறும் “பின்வாங்கல்” என்று அழைப்பது நியாயமானதல்ல.

மக்களின் உரிமையை கருத்தில் கொண்டு ஒரு முடிவை மறுபரிசீலனை செய்வது ஜனநாயகத்தின் ஓர் அங்கமே. ஆனால் எல்லாப் பின்வாங்கல்களும் ஜனநாயகமா? இதில்தான் அடுத்த கேள்வி எழுகிறது. ஒரு அரசு எடுத்த முடிவுக்கு எதிர்ப்பு வந்தவுடன் அதைத் திரும்பப் பெறத் தொடங்கினால், அது மக்கள் கருத்துக்கான மரியாதையா அல்லது முடிவெடுக்கும் திறனில் உள்ள பலவீனமா?
இரண்டையும் பிரித்தறிவது அவசியம்.

மக்களின் கருத்தைக் கேட்பது வேறு. மக்கள் அழுத்தத்துக்கு உடனடியாக அடிபணிவது வேறு. ஒரு கொள்கையை அரசு அறிவித்துவிட்டு, சமூக ஊடகங்களில் விமர்சனம் எழுந்தவுடன் அதை மாற்றுவது நல்ல நிர்வாகத்தின் அடையாளமாக இருக்க முடியாது. அதே நேரத்தில், சமூகத்தின் ஆழமான எதிர்ப்பையும் கவனிக்காமல் “அரசு எடுத்த முடிவு என்பதால் மாற்றமில்லை” என்று பிடிவாதமாக நிற்பதும் நல்ல நிர்வாகமல்ல. 

எனவே, அரசின் முதிர்ச்சியை அளவிட வேண்டிய அளவுகோல்; “முடிவை மாற்றினார்களா?” என்பது அல்ல. “எதற்காக மாற்றினார்கள்?” என்பதுதான்.

சமூக ஊடகம் – புதிய அரசின் புதிய எதிர்க்கட்சி ?

இன்றைய அரசியலில் சமூக ஊடகத்தின் தாக்கத்தை எந்த அரசும் புறக்கணிக்க முடியாது. ஒரு அரசின் அறிவிப்பு வெளியான சில நிமிடங்களிலேயே ஆதரவும் எதிர்ப்பும் உருவாகிவிடுகின்றன. ஆனால் சமூக ஊடகப் பிரதிபலிப்பு என்பது எப்போதும் மக்களின் ஒட்டுமொத்த கருத்தாக இருக்காது. 

சத்தமாக பேசுபவர்கள் அதிகமாகத் தெரிவார்கள். அமைதியாக இருப்பவர்கள் எண்ணிக்கையில் அதிகமாக இருக்கலாம். இதனால், சமூக ஊடக எதிர்ப்பை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு அரசு கொள்கைகளை மாற்றத் தொடங்கினால், அது எதிர்காலத்தில் நிர்வாகத்திற்கு சிக்கலை ஏற்படுத்தலாம்.

அரசு செய்ய வேண்டியது

கருத்தைக் கேட்பது; தகவலைச் சேகரிப்பது; ஆய்வு செய்வது; பின்னர் முடிவெடுப்பது. அதுதான் ஜனநாயக நிர்வாகம். அறிவிப்புகளின் எண்ணிக்கை அல்ல; செயல்படுத்தப்பட்ட முடிவுகள்தான் முக்கியம்

விஜய் அரசு தனது முதல் 100 நாட்களில் பல்வேறு திட்டங்களையும் முதலீட்டு நடவடிக்கைகளையும் அறிவித்துள்ளது. அரசு வெளியிட்டுள்ள கணக்குப்படி, முதல் 100 நாட்களில் ரூ.1 லட்சம் கோடிக்கும் அதிகமான மதிப்பிலான முதலீட்டு ஒப்பந்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டதாக தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதேபோல், போக்குவரத்துத் துறையை டிஜிட்டல் மயமாக்குதல் போன்ற புதிய நிர்வாக முயற்சிகளும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

இவை வரவேற்கத்தக்க முயற்சிகள். ஆனால் அரசின் வெற்றியை அளவிடுவது அறிவிப்புகளின் எண்ணிக்கையால் அல்ல. அவை எவ்வளவு விரைவாகவும், எவ்வளவு தரமாகவும் மக்களிடம் சென்றடைந்தன என்பதால்தான். ஒரு அரசு நூறு திட்டங்களை அறிவித்து, ஐம்பது திட்டங்களை மட்டுமே நிறைவேற்றினால், அது ஐம்பது திட்டங்களின் அரசாகவே மதிப்பிடப்படும். அதனால், விஜய் அரசு இனி “என்ன அறிவித்தோம்?” என்பதிலிருந்து “என்ன நிறைவேற்றினோம்?” என்ற கட்டத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

கொள்கைத் தெளிவின் முதல் அடையாளம்

விஜய் அரசு சில முக்கியமான கொள்கை முடிவுகளில் தெளிவான நிலைப்பாட்டையும் எடுத்துள்ளது. உதாரணமாக, அரசு நிகழ்ச்சிகளில் தமிழ்த்தாய் வாழ்த்துக்கு முதன்மை இடம் அளிக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானத்தை சட்டப்பேரவை ஒருமனதாக நிறைவேற்றியுள்ளது.

இது ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. புதிய அரசு ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் எதிர்வினையைப் பார்த்து மட்டுமே முடிவு எடுக்கிறது என்று கூறிவிட முடியாது.சில விஷயங்களில் அது தனது கொள்கை நிலைப்பாட்டை முன்வைத்து வருகிறது. எனவே, விஜய் அரசின் முதல் சில மாதங்களைக் கொண்டு முழு அரசின் நிர்வாகப் பண்பைத் தீர்மானிப்பது அவசரமான முடிவாகும்.

அரசியல் அனுபவமின்மை – நிரந்தர குறைபாடல்ல

விஜய் அரசின் மீது முன்வைக்கப்படும் “அனுபவமின்மை” என்ற விமர்சனத்தை முற்றிலும் நிராகரிக்கவும் முடியாது. அதே நேரத்தில், அதை மிகைப்படுத்தவும் கூடாது. அரசியல் அனுபவம் என்பது ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கையால் மட்டும் உருவாகுவதில்லை.

தவறுகளிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது, அதிகாரிகளின் ஆலோசனையைப் பெறுவது, எதிர்க்கட்சியின் விமர்சனத்தைப் புரிந்துகொள்வது, மக்கள் கருத்தை மதிப்பது, தேவையானபோது முடிவுகளை மாற்றுவது—இவை அனைத்தும் அரசியல் முதிர்ச்சியை உருவாக்குகின்றன.

அந்த அளவில் பார்த்தால், ஒரு புதிய அரசு தன்னை நிரூபிக்க வேண்டிய காலகட்டத்தில்தான் விஜய் அரசு உள்ளது. அதற்கு முன்கூட்டியே இறுதித் தீர்ப்பு வழங்குவது அரசியல் விமர்சனத்தின் பணியல்ல. ஆனால் அரசுக்கும் ஒரு பொறுப்பு இருக்கிறது

மக்கள் கருத்தை மதிப்பது மட்டுமே அரசின் பொறுப்பு அல்ல.

மக்களிடம் அரசின் முடிவுகளுக்கான காரணத்தை விளக்குவதும் அரசின் கடமை. ஒரு முடிவை ஏன் எடுத்தோம்? அதனால் யாருக்கு நன்மை? என்ன பாதிப்பு ஏற்படலாம்? எதிர்ப்புகள் ஏன் ஏற்கப்படவில்லை? பின்னர் ஏன் மாற்றப்பட்டது? இந்தக் கேள்விகளுக்கு அரசு வெளிப்படையாக பதிலளித்தால், முடிவுகள் மாறினாலும் மக்கள் அதை வேறுவிதமாகப் புரிந்துகொள்வார்கள்.

விளக்கம் இல்லாத பின்வாங்கல் பலவீனமாகத் தெரியும். விளக்கத்துடன் கூடிய மறுபரிசீலனை ஜனநாயகமாகத் தெரியும். இது விஜய் அரசு கவனிக்க வேண்டிய முக்கியமான நிர்வாகப் பாடமாகும்.

விஜய் அரசு அறிவிப்புகளை வெளியிட்டு, சில முடிவுகளில் மாற்றங்களைச் செய்வதை வைத்து மட்டும் “அரசியல் அனுபவமின்மை” என்று தீர்ப்பளிப்பது இப்போதைக்கு அவசரமானது. அதேபோல், ஒவ்வொரு முடிவு மாற்றத்தையும் “மக்கள் கருத்துக்கு மதிப்பளிக்கும் அரசு” என்று பாராட்டுவதும் அவசரமானதே.

உண்மையான அளவுகோல் வேறு.

அரசு முடிவெடுப்பதற்கு முன் எவ்வளவு ஆலோசனை? 
முடிவெடுத்த பிறகு எவ்வளவு விளக்கம்? 
எதிர்ப்பு வந்தபோது எவ்வளவு ஆய்வு? 
மாற்றம் செய்தபோது எவ்வளவு வெளிப்படைத்தன்மை? 
இறுதியில் மக்களுக்கு கிடைத்த பயன் என்ன? 

இந்த ஐந்து கேள்விகளுக்கான பதில்கள்தான் விஜய் அரசின் அரசியல் முதிர்ச்சியை நிர்ணயிக்கும்.

ஒரு புதிய அரசு தவறு செய்வது இயல்பானது.

தவறு செய்யாத அரசைவிட, தவறிலிருந்து கற்றுக்கொள்ளும் அரசே ஜனநாயகத்திற்கு தேவையான அரசு. ஆனால் தவறிலிருந்து கற்றுக்கொள்வது என்ற பெயரில் ஒவ்வொரு எதிர்ப்புக்கும் கொள்கையை மாற்றிக் கொண்டே போக முடியாது.

அரசு மக்கள் குரலைக் கேட்க வேண்டும். அதே நேரத்தில், மக்களுக்கு பிடிக்காத ஒரு சரியான முடிவை எடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலையிலும் அது தயங்கக் கூடாது. ஏனெனில், மக்கள் குரலைக் கேட்பது நல்லாட்சியின் அடையாளம். கொள்கையில் நிலைத்திருப்பது அரசின் முதிர்ச்சியின் அடையாளம். தேவைப்படும் போது கொள்கையைத் திருத்துவது அரசியல் நேர்மையின் அடையாளம்.

இந்த மூன்றுக்கும் இடையே சமநிலையை விஜய் அரசு எவ்வாறு உருவாக்குகிறது என்பதுதான் அதன் உண்மையான அரசியல் பரீட்சை. இன்று அந்தப் பரீட்சையின் தொடக்க நிலையில்தான் விஜய் அரசு உள்ளது.

அறிவிப்புகளால் அல்ல; அறிவிப்புகளின் பின்னால் இருக்கும் ஆய்வால், பேச்சுகளால் அல்ல; செயல்படுத்தப்பட்ட முடிவுகளால், பின்வாங்கல்களால் அல்ல.  எப்போது பின்வாங்க வேண்டும், எப்போது நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதை அறியும் விவேகத்தால் விஜய் அரசின் அரசியல் முதிர்ச்சி இனி அளவிடப்பட வேண்டும்.

அதற்கான இறுதித் தீர்ப்பை வழங்க வேண்டியது எதிர்க்கட்சிகளோ, ஆதரவாளர்களோ அல்ல. காலமும்… மக்களும்தான்.