சர்வதேசத் திரைப்படவிழாக்களில் சில படங்கள் திரையிடும் போது, அதற்கான இசைக் கோப்பினை திரையின் முன்னிருந்து இசைக்கலைஞர்கள் வாசிப்பதைப் பார்த்த அனுபவம் சிலிர்ப்பானது. சினிமாவின் ஆரம்ப காலங்களில் அது ஒரு காலத்தின் நிகழ்வாகவும் இருந்திருக்கிறது. அதை இன்னுமொரு புதிய அனுபவமாகத் தந்திருக்கிறது டோரதி இசை வெளியீடு.
தமிழ் சினிமாவில் பாடல்கள் மட்டுமே இசை வெளியீடாக இருக்கும்போது, கார்த்திக் சுப்பராஜ் இயக்கத்தில் உருவாகியுள்ள ‘டோரதி’ திரைப்படத்திற்காக இசைஞானி இளையராஜா உருவாக்கியுள்ள அசல் பின்னணி இசைத் தொகுப்பு தற்போது தனி ஆல்பமாக வெளியாகியுள்ளது. 18 இசைத்துணுக்குகள்; சுமார் 42 நிமிடங்கள். படம் செப்டம்பர் 25 அன்று வெளியாகவுள்ள நிலையில், அதற்கு முன்பே அதன் இசை உலகை ரசிகர்கள் தனியாக அனுபவிக்க முடிகிறது.
இது ஒரு சாதாரண இசை வெளியீடு அல்ல. ஏனெனில், திரைப்படத்தின் பின்னணி இசை பொதுவாக காட்சிகளுக்குப் பின்னால் மறைந்து கிடக்கும். கதாபாத்திரம் அழும்போது அதன் வலியைச் சுமக்கும்; காதல் மலரும்போது அதன் நிழலைத் தரும்; பதற்றம் அதிகரிக்கும்போது பார்வையாளரின் இதயத் துடிப்புடன் கலக்கும்.
ஆனால் இங்கே அந்த இசை, காட்சிகளிலிருந்து பிரிந்து தனியாக வெளியில் வந்திருக்கிறது.
“சில இசைகள் படத்தைப் பின்தொடர்கின்றன. சில இசைகள் படத்திற்கு முன்னாலேயே நடக்கத் தொடங்கிவிடுகின்றன.” திரைப்படம் இன்னும் திரையரங்கின் இருளுக்குள் முழுமையாகப் பிறக்கவில்லை. ஆனால் அதன் இசை ஏற்கெனவே நம்மிடம் வந்து அமர்ந்துவிட்டது. அதனால் ஒரு சுவாரஸ்யமான கேள்வி எழுகிறது:
காட்சிகள் இல்லாமல் ஒரு திரைப்படத்தின் பின்னணி இசை நம்மிடம் என்ன பேசுகிறது?
‘டோரதி’ OST அதற்கான ஒரு சுவாரஸ்யமான பதிலைத் தேடுகிறது. இசை பின்னணியில் இல்லை; முன்னணியில் வருகிறது. இளையராஜாவின் திரைப்பட இசையைப் பற்றி பேசும்போது ‘பின்னணி இசை’ என்ற சொல் சில நேரங்களில் அதன் உண்மையான பரப்பைச் சுருக்கிவிடுகிறது. அவரது இசை பல சந்தர்ப்பங்களில் காட்சிக்குப் பின்னால் நிற்பதில்லை. அது காட்சியின் உணர்ச்சியை உருவாக்குகிறது.
ஒரு கதாபாத்திரம் பேசாமல் இருப்பதற்கும் இசை ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். ஒரு இடம் வெறுமையாகத் தோன்றுவதற்கும் இசை காரணமாக இருக்கலாம். ஒரு நினைவு நம்முள் உருவாகுவதற்கும் இசை காரணமாக இருக்கலாம். அந்த மரபின் நீட்சியாகவே ‘டோரதி’ OST-ஐ கேட்க முடிகிறது.
‘Rowdy Ya’, ‘Kola Puttu’, ‘Red Sand’, ‘Out of Home’, ‘Birthday’, ‘Angels’, ‘Long Drive’, ‘First Night’, ‘Bommai’, ‘Nanba’, ‘Poison’, ‘Parotta Chukka’ என 18 தலைப்புகள் கொண்ட இந்தத் தொகுப்பு, ஒரே உணர்ச்சியில் ஓடுவதில்லை. பெயர்களே வெவ்வேறு மனநிலைகளைக் குறிக்கின்றன. ஒரு திரைப்பட உலகம் இவ்வாறு இசைத் தலைப்புகளிலேயே சிறு சிறு கதவுகளாகத் திறக்கிறது.
‘Do Anything’ — பழைய ராஜாவின் புதிய நடை
இந்த OST-இன் முக்கியமான இசைச் சுவடுகளில் ஒன்று, இளையராஜாவின் புகழ்பெற்ற ‘How to Name It?’ தொகுப்பில் இடம்பெற்ற ‘Do Anything’ இசையை ‘டோரதி’க்காக நவீனப்படுத்தியிருப்பது. இது வெறும் பழைய இசையை மீண்டும் பயன்படுத்துவது அல்ல.
காலம் மாறும்போது இசையும் தனது உடையை மாற்றிக்கொள்ள முடியும் என்பதற்கான ஒரு முயற்சி. 1980களிலும் 1990களிலும் இளையராஜாவின் இசையைக் கேட்ட தலைமுறைக்கு அவரது இசை ஒரு காலத்தின் நினைவு. ஆனால் அதே இசை இன்று வேறு ஒலியமைப்பில், வேறு காட்சிச் சூழலில், வேறு தலைமுறையின் காதுகளுக்குள் நுழைகிறது. இதில்தான் ‘டோரதி’யின் இசைச் சுவாரஸ்யம் இருக்கிறது.
இளையராஜா தனது பழைய இசையை நினைவாக வைத்துக்கொள்வதா, அல்லது புதிய தலைமுறைக்காக மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பதா? இந்த OST இரண்டாவது பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.
இசைஞானியின் வயதை இசை மறுக்கிறதா?
இளையராஜாவின் நீண்ட இசைப் பயணத்தில் ‘டோரதி’ ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இணைப்பாக அமைகிறது. கார்த்திக் சுப்பராஜின் முந்தைய திரைப்படங்களில் இளையராஜாவின் இசைத் துணுக்குகள் முக்கியமான இடங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும், முழுத் திரைப்படத்திற்கும் அவரே இசையமைப்பது இதுவே முதல் கூட்டணி எனத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது இரண்டு தலைமுறைகளின் சந்திப்பு.
ஒருபுறம், பல தசாப்தங்களாகத் தமிழ் சினிமாவின் இசை மொழியை மாற்றிய இசையமைப்பாளர். மறுபுறம், நவீன தமிழ் சினிமாவின் தனித்துவமான கதைசொல்லல் மொழியை உருவாக்கிய இயக்குநர். இந்த இருவரின் சந்திப்பில் உருவாகும் இசை, பழைய இளையராஜாவைத் தேடும் முயற்சியாக மட்டும் இருக்க வேண்டியதில்லை.
மாறாக, “இளையராஜாவின் இசை இன்றைய காட்சிமொழியுடன் எப்படி உரையாடுகிறது?” என்பதே ‘டோரதி’ OST முன்வைக்கும் பெரிய கேள்வியாக இருக்கலாம்.
‘காற்று மரம்’ முதல் ‘பிரியாவிடை’ வரை
இந்த ஆல்பத்தில் ‘Kaatru Maram’ மற்றும் ‘Piriya Vidai’ போன்ற தலைப்புகள் தனியாகவே ஒரு கவிதை உணர்வை உருவாக்குகின்றன. ‘காற்று’ நகர்கிறது. ‘மரம்’ நிற்கிறது. ஒன்று இயக்கம்; மற்றொன்று நிலை. அதேபோல் ‘பிரியாவிடை’ என்பது முடிவைச் சொல்வதுபோல் தோன்றினாலும், இசையில் முடிவு என்பது எப்போதும் முற்றுப்புள்ளியாக இருப்பதில்லை. சில நேரங்களில் அது அடுத்த நினைவின் தொடக்கம்.
இளையராஜாவின் இசையில் இதுபோன்ற இரட்டை உணர்வுகளுக்கு இடம் எப்போதும் இருந்திருக்கிறது. மகிழ்ச்சிக்குள் ஒரு சிறு சோகம். சோகத்துக்குள் ஒரு சிறு நம்பிக்கை. அமைதிக்குள் ஒரு மறைந்த அசைவு. அந்த இசைத் தன்மையை ‘டோரதி’யின் OST தலைப்புகளிலும் கேட்பதற்கான வாய்ப்பு இருக்கிறது.
‘ஏதும் இல்லை’ — வெறுமைக்கும் ஓர் ஒலி உண்டு
இந்தத் தொகுப்பில் ‘Yethum Illai’ என்ற நான்கு நிமிடங்களுக்கு மேல் நீளும் இசைத்துணுக்கு இடம்பெற்றுள்ளது.
‘ஏதும் இல்லை’ என்பது தமிழில் வெறும் இல்லாமையைச் சுட்டும் சொல் அல்ல. அது ஒரு மனநிலை. ஒருவர் சென்ற பிறகு இருக்கும் வெறுமை. சொல்ல வேண்டியவை எல்லாம் சொல்லப்பட்ட பிறகு வரும் அமைதி. எதிர்பார்த்த ஒன்று நடக்காதபோது உருவாகும் இடைவெளி. அல்லது, இன்னும் சொல்லப்படாத ஒரு உணர்வுக்கு முன்பாக இருக்கும் மௌனம்.
ஒரு திரைப்பட இசையமைப்பாளர் இந்த ‘இல்லாமைக்கு’ இசை கொடுக்கும்போது, இசை என்பது ஒலிகளின் கூட்டுத்தொகை அல்ல என்பது மீண்டும் நினைவுக்கு வருகிறது. சில சமயம் இசை என்பது ஒலிக்கும் மௌனம்.
‘டோரதி’யை பார்க்கும் முன் கேட்க வேண்டிய இசையா?
ஒரு பின்னணி இசைத் தொகுப்பை திரைப்படத்திற்கு முன்பே தனியாக வெளியிடுவது ஒரு சுவாரஸ்யமான கலாச்சார மாற்றம். முன்பு பின்னணி இசை திரைப்பட அனுபவத்தின் ஒரு பகுதியாக மட்டுமே இருந்தது. இன்று அது தனி கேட்பனுபவமாக மாறுகிறது. இதற்கு டிஜிட்டல் இசைத் தளங்கள் பெரும் காரணம்.
‘டோரதி’ OST Spotify போன்ற தளங்களில் தனி ஆல்பமாகப் பதிவாகியுள்ளது; Qobuz போன்ற தளங்களில் 24-bit/96 kHz stereo வடிவிலும் கிடைக்கிறது. அதாவது, இசை இனி திரையரங்கில் காட்சிகளுடன் மட்டுமே வாழ வேண்டியதில்லை. காதுக்குள் தனியாகவும் வாழ முடியும்.கார் பயணத்தில்.இரவு நேர தனிமையில். ஹெட்போன் வழியாக.ஒரு புத்தகத்தைப் படிக்கும்போது.அல்லது எந்தக் காட்சியும் இல்லாமல் கண்களை மூடியபடி.இதுவே பின்னணி இசையை ஒரு தனி கலை வடிவமாக மாற்றுகிறது.
கார்த்திக் சுப்பராஜின் உலகிற்கு ராஜாவின் இசை
கார்த்திக் சுப்பராஜின் திரைப்படங்களில் இசை வெறும் அலங்காரமாக இருப்பதில்லை. கதைசொல்லலின் மனநிலையை உருவாக்கும் கருவியாக அது இயங்குகிறது.
அவருடைய படங்களில் இளையராஜாவின் பழைய இசை ஏற்கெனவே பல முறை ஒரு கலாச்சாரச் சுட்டாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது அந்த இசையின் படைப்பாளியே முழு திரைப்படத்தின் இசை உலகை உருவாக்குகிறார்.இதனால் ‘டோரதி’யில் எதிர்பார்க்க வேண்டியது வெறும் ‘ராஜா இசை’ அல்ல.
ராஜாவின் இசை மொழியும், கார்த்திக் சுப்பராஜின் காட்சிமொழியும் சந்திக்கும் இடம். அந்த சந்திப்பில் பழைய நினைவுகளும் இருக்கலாம்.புதிய ஒலிகளும் இருக்கலாம். மரபும் இருக்கலாம் மாற்றமும் இருக்கலாம்.
ஒரு OST-ஐ கேட்பது என்பது ஒரு திரைப்படத்தை முன்கூட்டியே வாசிப்பதா?
திரைப்படம் வெளியாகாத நிலையில் OST-ஐக் கேட்பதில் ஒரு விசித்திரமான அனுபவம் இருக்கிறது.இசை நமக்குக் காட்சிகளைத் தருவதில்லை. ஆனால் காட்சிகளை கற்பனை செய்ய வைக்கிறது.‘Poison’ என்றால் ஒரு அபாயத்தின் நிழல் தோன்றலாம்.
‘Angels’ என்றால் ஒரு மென்மையான உலகம் திறக்கலாம்.
‘Long Drive’ என்றால் இரவுப் பயணத்தின் சாலை மனதில் விரியலாம்.
‘Bommai’ என்றால் ஒரு உயிரற்ற பொருளுக்குள் உயிருள்ள நினைவொன்று தோன்றலாம்.
இவை அனைத்தும் இசைத் தலைப்புகள் மட்டுமே. ஆனால் இசையின் உண்மையான வலிமை அங்கேதான் இருக்கிறது. அது சொல்லாமல் சொல்லுகிறது.காட்டாமல் காட்டுகிறது.காட்சியில்லாமல் காட்சியை உருவாக்குகிறது.
‘ராஜா’ என்ற பெயருக்குப் பின்னால் இன்னும் ஒரு இசை உலகம்
இளையராஜாவின் இசையைப் பற்றி பேசும்போது, அவரது கடந்த கால வெற்றிகளை மட்டுமே அளவுகோலாக வைத்துவிடும் ஆபத்து உள்ளது.அப்படி பார்க்கும்போது புதிய இசையைக் கேட்பது என்பது பழைய நினைவுகளைத் தேடும் வேலையாகிவிடும். ஆனால் ‘டோரதி’ OST-ஐ அப்படிப் பார்க்காமல், இன்றைய திரைப்படத்திற்காக உருவாக்கப்பட்ட இளையராஜாவின் புதிய இசைச் சூழல் என்று அணுகுவது முக்கியம்.
அப்போதுதான் ‘Do Anything’ போன்ற பழைய இசைத் தடங்களின் மறுவடிவமைப்பும் புதிய இசைத்துணுக்குகளும் ஒரே உலகத்தில் எவ்வாறு இணைகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.இது கடந்த காலத்திற்கான வணக்கம் மட்டுமல்ல.கடந்த காலத்துடன் நிகழ்காலம் பேசும் உரையாடல். திரை இன்னும் திறக்கவில்லை.
‘டோரதி’ இன்னும் திரையரங்கில் முழுமையாகப் பிறக்கவில்லை.ஆனால் அதன் இசை ஏற்கெனவே ஒரு கதவைத் திறந்துவிட்டது.அந்தக் கதவுக்குள் என்ன இருக்கிறது என்பதை படம் வெளியான பிறகுதான் முழுமையாக அறிய முடியும். தற்போது OST நமக்குத் தருவது கதை அல்ல; கதைக்கான ஒரு மனநிலை.அதுவே இந்த இசை வெளியீட்டின் மிகப்பெரிய சுவாரஸ்யம்.
ஒரு திரைப்படத்தைப் பார்க்கும் முன் அதன் இசையை மட்டும் கேட்கும்போது, நாம் திரைப்படத்தை அல்ல நமது சொந்த கற்பனையை கேட்கிறோம். அதனால்தான் ‘டோரதி’ OST ஒரு இசைத் தொகுப்பைத் தாண்டி நிற்கிறது. இளையராஜாவின் இசை உலகில் இன்னும் சில கதவுகள் மூடப்படவில்லை என்பதற்கான ஓர் அறிகுறியாகவும் அது இருக்கிறது.
திரை இன்னும் திறக்கவில்லை. ஆனால் இசை ஏற்கெனவே பேசத் தொடங்கிவிட்டது. ‘டோரதி’.காட்சிகள் வருவதற்கு முன்பே,காதுகளில் ஒரு உலகம் பிறந்துவிட்டது.
•Rowdy Ya: 00:15 • Kola Puttu: 02:48 • Yethum I|lai: 05:08 • Sambavam: 07:18 • Red Sand: 09:48 • Out of Home: 11:32 • Blessing: 14:02 • Birthday: 16:48 • Angels: 19:24 • How Else to Name It?: 21:30 • Long Drive: 23:36 • First Night: 25:52 • Maram: 28:08 • Piriya Vidai: 30:30 • Bommai: 33:02 •Nanba: 35:28 • Poison: 37:46 • Parotta Chukka: 40:02
- 4தமிழ்மீடியாவிற்காக : மலைநாடான்
