விமானப் பயணப் பாதுகாப்பின் வரையறை இனி...?

 flydubai FZ1073 விமானம் பின்னர் சவூதி அரேபியாவின் Tabuk விமான நிலையத்தில் பாதுகாப்பாகத் தரையிறங்கியது. flydubai முதற்கட்டமாக விமானத்தில் சம்பவம் ஏற்பட்டதை உறுதிப்படுத்தியது; பின்னர் cockpit-இல் மோதல் ஏற்பட்டதாகவும், விமானக் குழுவினர் விமானத்தை மீண்டும் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்து பாதுகாப்பாகத் தரையிறக்கியதாகவும் தெரிவித்தது. சம்பவத்தின் காரணமும் நோக்கமும் விசாரணையில் உள்ளன.

விமானம் ஒன்று வானில் பறக்கும்போது, அதில் பயணிக்கும் ஒவ்வொருவரும் தங்களுடைய உயிரை சிலரின் கைகளில் ஒப்படைக்கிறார்கள். விமானி, துணை விமானி, விமானப் பணியாளர்கள், விமானப் போக்குவரத்துக் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு,  விமான நிறுவனம், இந்தப் பாதுகாப்புச் சங்கிலியில் ஒவ்வொரு இணைப்பும் முக்கியமானது. ஆனால் அந்தச் சங்கிலியில் இருந்த ஒருவரே ஆபத்தாக மாறினால்?

இதனால் சில கேள்விகள் ஏற்கனவே எழுந்துவிட்டது. விமானப் பாதுகாப்பு என்றால் இனி என்ன? கதவைப் பாதுகாப்பது மட்டும் போதுமா?

9/11க்குப் பின்னர் விமானப் பாதுகாப்பில் மிகப்பெரிய மாற்றம் ஏற்பட்டது. Cockpit கதவுகள் வலுப்படுத்தப்பட்டன. விமானிகளின் அறைக்குள் வெளிப்புற நபர்கள் நுழைவது கடுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது. விமானக் கடத்தலின் மிகப்பெரிய அச்சுறுத்தலாக இருந்தது வெளியிலிருந்து வரும் தாக்குதல். ஆனால் FZ1073 வேறு ஒரு கேள்வியை எழுப்புகிறது. ஆபத்து வெளியிலிருந்து வராவிட்டால்?

Cockpit-க்குள் ஏற்கனவே இருக்கும் ஒருவரிடமிருந்தே ஆபத்து உருவானால்? அப்போது ஒரு வலுவான கதவு மட்டும் எவ்வாறு பாதுகாப்பை உறுதி செய்யும்? இதுவே இப்போது விமானப் பாதுகாப்பின் அடுத்த கட்டச் சிந்தனையாக மாற வேண்டியிருக்கிறது.

விமானியை நம்புவதா? கண்காணிப்பதா? விமானப் பயணத்தின் அடிப்படை நம்பிக்கை விமானியிடம்தான். அவருடைய பயிற்சி, அனுபவம், தொழில்முறை ஒழுக்கம் ஆகியவற்றை நம்பித்தான் நூற்றுக்கணக்கானோர் விமானத்தில் ஏறுகிறார்கள். ஆனால் ஒருவரை நம்புவது என்பது அவரை எந்தக் கண்காணிப்புமின்றி விட்டுவிடுவது அல்ல.

இதுவரை விமானிகள் பணியில் சேர்வதற்கு முன் பல்வேறு தகுதிகளும் பரிசோதனைகளும் உள்ளன. ஆனால் மனித வாழ்க்கை அங்கேயே நின்றுவிடுவதில்லை. ஒருவரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் மாற்றங்கள் ஏற்படலாம். பணிச்சுமை அதிகரிக்கலாம்.  தூக்கக் குறைபாடு ஏற்படலாம். குடும்ப அல்லது பொருளாதார அழுத்தங்கள் உருவாகலாம். பணியிட மோதல்கள் தோன்றலாம். மனநலப் பிரச்சினைகள் உருவாகலாம்.

அப்படியானால், விமானியை ஒருமுறை பரிசோதித்துவிட்டு பல ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் பார்க்கும் முறைக்குப் பதிலாக, தொடர்ச்சியான பாதுகாப்பு மதிப்பீடு தேவையா? FZ1073 சம்பவம் இந்தக் கேள்வியைத் தவிர்க்க முடியாததாக்கியுள்ளது. ஆனால் கண்காணிப்புக்கும் எல்லை உண்டு

இங்கே இன்னொரு முக்கியமான விஷயத்தை மறந்துவிடக் கூடாது. பாதுகாப்பு என்ற பெயரில் ஒவ்வொரு விமானியையும் சந்தேகத்துக்குரியவராக நடத்த முடியாது. மனநலப் பிரச்சினை இருப்பவர் ஆபத்தானவர் என்ற எளிய சமன்பாடும் தவறானது.

ஒரு விமானி உதவி தேவைப்படுகிறது என்று வெளிப்படையாகக் கூறியவுடன் அவரது தொழில் வாழ்க்கையே ஆபத்துக்குள்ளாகும் என்ற அச்சம் உருவானால், அவர் தனது பிரச்சினையை மறைக்கக்கூடும். அதனால் எதிர்கால விமானப் பாதுகாப்பின் முக்கியக் கேள்வி, விமானியை எவ்வளவு கடுமையாகச் சோதிப்பது? என்பதாக மட்டும் இருக்கக் கூடாது.

அதற்கு இணையாக, விமானி தன்னுடைய பிரச்சினையைப் பாதுகாப்பாக வெளிப்படுத்தக்கூடிய சூழலை விமான நிறுவனம் உருவாக்கியுள்ளதா? என்ற கேள்வியும் இருக்க வேண்டும்.

Cockpit-இல் மனிதனுக்குப் பதிலாக தொழில்நுட்பமா?

இன்றைய விமானம் ஏற்கனவே மிகுந்த தொழில்நுட்பத்தை நம்புகிறது. நாளைய விமானப் பாதுகாப்பிலும் செயற்கை நுண்ணறிவு மற்றும் தானியங்கி கண்காணிப்பு அமைப்புகள் அதிக பங்கு வகிக்கலாம். Cockpit-இல் அசாதாரணமான நடவடிக்கைகள் நிகழ்கிறதா?விமானத்தின் இயக்கத்தில் திடீர் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதா? ஒரு விமானி செயலிழந்துள்ளாரா? விமானக் கட்டுப்பாட்டில் எதிர்பாராத மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளதா? இவற்றை விரைவாகக் கண்டறிந்து எச்சரிக்கும் தொழில்நுட்பங்கள் எதிர்காலத்தில் மேலும் வளரக்கூடும். 
ஆனால் ஒரு அடிப்படைக் கொள்கை மறக்கப்படக் கூடாது.

தொழில்நுட்பம் மனிதனை மாற்றுவதற்காக அல்ல; மனிதத் தவறு அல்லது மனிதத் தோல்வியின் போது பாதுகாப்பைத் தாங்குவதற்காக இருக்க வேண்டும். ‘இரண்டு விமானிகள்’ என்ற பாதுகாப்பு முறையும் மறுபரிசீலனை செய்யப்படுமா?

ஒரு விமானத்தில் இரண்டு விமானிகள் இருப்பதன் நோக்கம் தெளிவானது. ஒருவரால் பணியைச் செய்ய முடியாத நிலை ஏற்பட்டால் மற்றொருவர் விமானத்தை இயக்க முடியும். ஆனால் இருவருக்கிடையே மோதல் ஏற்பட்டால்? ஒருவர் மற்றொருவருக்கு எதிராகச் செயல்பட்டால்? அப்போது இந்தப் பாதுகாப்பு அமைப்பு எப்படி செயல்பட வேண்டும்?

இதற்கான அவசரநிலை நடைமுறைகள் போதுமானவையா என்பதை விமான நிறுவனங்களும் சர்வதேச விமானப் பாதுகாப்பு அமைப்புகளும் மீண்டும் பரிசீலிக்க வேண்டிய சூழல் உருவாகலாம்.

FZ1073 சம்பவத்தில் விமானக் குழுவினரும் பயணிகளும் தலையிட்டு நிலைமையை கட்டுப்படுத்தியதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. விமானம் கடுமையான அவசரநிலைக்குப் பின்னரும் Tabuk-இல் பாதுகாப்பாகத் தரையிறங்கியது. இதிலிருந்து ஒரு முக்கியப் பாடம் கிடைக்கிறது. அவசரநிலையில் ஒரு பாதுகாப்புச் சங்கிலி தோல்வியடைந்தாலும், அடுத்த பாதுகாப்பு அடுக்கு செயல்பட வேண்டும்.

பயணிகளும் பாதுகாப்புச் சங்கிலியின் ஒரு பகுதியா?

பொதுவாகப் பயணி என்றால் பயணம் செய்பவர். அவர் பாதுகாப்பு அமைப்பின் ஒரு அங்கமாகக் கருதப்படுவதில்லை. ஆனால் மிக மோசமான அவசரநிலையில் பயணிகளின் தலையீடும் உயிர்களைக் காப்பாற்றக்கூடியதாக இருக்கலாம் என்பதை FZ1073 சம்பவம் காட்டியுள்ளது.

இதனால் எதிர்காலத்தில் பயணிகளுக்கான அவசரநிலை விழிப்புணர்வும் அதிகரிக்க வேண்டுமா? குறிப்பாக விமானத்தில் விமானப் பயிற்சி பெற்றவர்கள் அல்லது முன்னாள் விமானிகள் இருந்தால், அவசரநிலையில் அவர்களின் உதவியை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது? 

இவை சாதாரண கேள்விகள் அல்ல. ஆனால் அவற்றுக்கான பதில்கள் நாளைய விமானப் பாதுகாப்பின் புதிய அத்தியாயமாக இருக்கலாம். பாதுகாப்பு என்பது விமான நிலையத்தில் தொடங்குவதில்லை. ஒரு விமானத்தின் பாதுகாப்பு பயணி விமான நிலையத்திற்குள் நுழையும் தருணத்தில் தொடங்குவதில்லை. அது விமானி தேர்வு செய்யப்படும் தருணத்திலேயே தொடங்குகிறது. அவரது பயிற்சியில் தொடர்கிறது. அவரது பணிச்சூழலில் தொடர்கிறது. அவருடைய உடல் மற்றும் மனநல ஆதரவில் தொடர்கிறது.

Cockpit நடைமுறைகளில் தொடர்கிறது. Cabin crew பயிற்சியில் தொடர்கிறது. அவசரநிலைத் திட்டங்களில் தொடர்கிறது. 
தொழில்நுட்ப அமைப்புகளில் தொடர்கிறது. அதாவது, பாதுகாப்பு என்பது ஒரு கதவு அல்ல; அது ஒரு முழுமையான அமைப்பு.

விமானியின் தனியுரிமை எங்கே முடிகிறது?

இனி இன்னொரு சிக்கலான விவாதமும் எழலாம். விமானப் பாதுகாப்புக்காக விமானியின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை எவ்வளவு தூரம் கண்காணிக்கலாம்? அவரது மருத்துவத் தகவல்கள்? மனநலத் தகவல்கள்? சமூக ஊடகச் செயல்பாடுகள்? நிதி அழுத்தங்கள்? தனிப்பட்ட உறவுகள்? பணியிடப் பிரச்சினைகள்? 

இவற்றில் எது உண்மையான பாதுகாப்பு ஆபத்து? எது தனியுரிமை? இந்த எல்லைக்கோட்டைத் தெளிவாக வரையாமல் “பாதுகாப்பு” என்ற பெயரில் கண்காணிப்பை அதிகரிப்பது புதிய பிரச்சினைகளை உருவாக்கலாம். எனவே எதிர்கால விமானப் பாதுகாப்பு கடுமையானதாக மட்டுமல்ல; அறிவார்ந்ததாகவும் இருக்க வேண்டும்.

FZ1073 — எச்சரிக்கை மணியா?

FZ1073 சம்பவத்தின் முழுமையான விசாரணை இன்னும் நிறைவடையவில்லை. எனவே அதன் பின்னணி, நோக்கம் அல்லது தனிப்பட்ட காரணங்கள் குறித்து இப்போதே இறுதி முடிவுகளுக்கு வருவது சரியல்ல. ஆனால் விசாரணை முடியும் வரை கேள்விகளைக் கேட்காமல் இருப்பதும் சரியல்ல. இந்தச் சம்பவம் உலக விமானத் துறையிடம் சில அடிப்படைக் கேள்விகளை முன்வைக்கிறது.

விமானியை எவ்வாறு தேர்வு செய்கிறோம்? அவரை எவ்வாறு தொடர்ந்து மதிப்பிடுகிறோம்? அவர் உதவி கேட்கும் சூழலை உருவாக்கியுள்ளோமா? Cockpit-க்குள் உருவாகும் ஆபத்தை எவ்வாறு கண்டறிவது? ஒரு விமானி செயலிழந்தால் அடுத்த பாதுகாப்பு அடுக்கு என்ன? மனிதத் தவறுக்கு எதிராக தொழில்நுட்பம் எவ்வளவு தயாராக உள்ளது? ஒரு பாதுகாப்பு அமைப்பு தோல்வியடைந்தால் அடுத்த அமைப்பு உடனடியாகச் செயல்படுமா? இவை FZ1073 பற்றிய கேள்விகள் மட்டுமல்ல. நாளைய ஒவ்வொரு விமானப் பயணத்திற்குமான கேள்விகள்.

இனி பாதுகாப்பின் புதிய வரையறை என்ன?

இதுவரை நாம் விமானப் பாதுகாப்பை பெரும்பாலும் இவ்வாறு புரிந்துகொண்டோம். விமானத்தை வெளியிலிருந்து வரும் ஆபத்திலிருந்து காப்பது. இனி அதனுடன் இன்னொரு வரியும் சேர வேண்டியிருக்கிறது. விமானத்தின் உள்ளே உருவாகக்கூடிய ஆபத்தையும் முன்கூட்டியே கண்டறிந்து தடுப்பது. அதற்காக விமானியை சந்தேகிப்பது தீர்வல்ல.

விமானியின் மனிதத் தன்மையைப் புரிந்துகொள்வதும், அவருக்குத் தேவையான ஆதரவை வழங்குவதும், தொழில்நுட்பத்தை பாதுகாப்பின் துணையாகப் பயன்படுத்துவதும், அவசரநிலையில் பல அடுக்குகள் கொண்ட பாதுகாப்பு அமைப்பை உருவாக்குவதுமே முக்கியம்.

விமானம் என்பது வெறும் இயந்திரம் அல்ல. அதை இயக்குவது மனிதர்கள். அதனால் விமானப் பாதுகாப்பும் வெறும் உலோகம், கதவு, கணினி, கருவி ஆகியவற்றின் பாதுகாப்பாக இருக்க முடியாது. அது மனிதனையும், இயந்திரத்தையும், அமைப்பையும் ஒன்றாகப் பாதுகாப்பதாக இருக்க வேண்டும்.

FZ1073 எம்மிடம் விட்டுச் செல்லும் மிகப் பெரிய கேள்வி 'விமானத்தை வெளியில் இருந்து காப்பதற்கான பாதுகாப்பை  உருவாக்கப்பட்டுள்ளது இனி விமானத்தின் உள்ளிருந்து உருவாகக்கூடிய ஆபத்திலிருந்து அதை எவ்வாறு காப்பாற்றுவது? ' இந்தக் கேள்விக்கான பதில்தான் நாளைய விமானப் பாதுகாப்பின் புதிய வரையறையாக இருக்கலாம்.