"ச்சான் இப்ப எங்கடா போறம்?"

"சந்துரு வீட்ட.... மச்சி நேராப்போகாத அப்பிடியே முத்துராசா ஜிஎஸ் வீட்டு ஒழுங்கைக்குள்ளால விடு" 

"என்னடா இப்பிடி வந்திருக்கிறாங்கள்?" 

கலவரமாகிப் போய்க் கேட்டான் ரதீபன்.
எல்லோரும் ஷர்ட் போட்டு இன் செய்திருந்தார்கள். பலர் சப்பாத்து வேறு அணிந்திருந்தார்கள். 

விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா படத்தில் சிம்புவிடம் வி.டி.வி கணேஷ் அடிக்கடி கேட்பார் "உள்ள என்ன சொல்லுது? ஜெசி ஜெசின்னு சொல்லுதா?», சிம்புவும் அசடு வழிவார். உள்ளுணர்வை மதியுங்கள் என்பதற்கு இந்த வசனம் தமிழ் சினிமாவில் படுபிரபலம்.  ஆனால் என் கதை முழுக்க வேறோன்றை பற்றியது.

A peepal tree/Bodhi tree is shown being cut down in the last scenes of the documentary film ‘Demons in Paradise’. The Director of the film, Jude Ratnam seemed intent on making the audience feel that when the last branch of that peepal tree was cut down that similarly the “Tamil people’s dream for a separate Eelam” had also been completely cut down. To some extent he has succeeded in creating that feel. 

யாழ்ப்பாணத்தின் பள்ளி நாட்களில், விமானக்குண்டு வீச்சு, ஷெல் தாக்குதல் எல்லாவற்றையும் தாண்டி அதிகம் அச்சுறுத்தியது ஆசிரியர்களின் வன்முறைதான்! இயல்பாக சிறுவர்களாக இருக்கவிடாமல் எப்போதும் மிகுந்த பதட்ட உணர்வையும், எச்சரிக்கையையும் ஒருங்கே ஏற்படுத்திக் கொண்டிருந்தது. அடிக்கடி தோன்றும் விஷயம் இது. 

1983 கறுப்பு ஜூலை கலவரம் குறித்து இலங்கைத் தமிழர்கள்/சிங்களவர்கள் ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு கறைபடிந்த ஞாபகம் இருக்கும்.

‘Demons in Paradise’ என்கிற ஆவணப்படத்தின் இறுதிக் காட்சிகளில் ஓங்கி வளர்ந்த அரச மரமொன்றை வெட்டிக் கொண்டிருப்பார்கள்.

அந்த மரத்தின் இறுதிக் கிளையும் வெட்டி வீழ்த்தப்படும் போது, “தமிழ் மக்களின் ‘தனி ஈழத்துக்கான’ கனவு ஒட்டுமொத்தமாக வெட்டி வீழ்த்தப்பட்டது“ மாதிரியான உணர்வினை பார்வையாளர்களிடம் ஏற்படுத்த வேண்டும் என்பதில் இயக்குனர் ஜூட் ரட்ணம் குறியாக இருந்திருக்கின்றார். அதில் அவர் ஓரளவு வெற்றியும் பெற்றிருக்கின்றார். 

More Articles ...

Most Read