சிரியாவின் அலெப்போ, இன்னுமொரு முள்ளிவாய்க்காலாக மாறிக் கொண்டிருக்கிறது. 2009ம் ஆண்டு மே மாதம், இலங்கையில் விடுதலைப் புலிகளுக்கும், அரச இராணுவத்தினருக்கும் இடையிலான மோதல்கள், இறுதிக் கட்டத்தை எட்டிய போது முள்ளிவாய்க்கால் பகுதியில் பல்லாயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள் சுற்றிவளைக்கப்பட்டிருந்தனர். விடுதலைப்புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியிலிருந்து இராணுவப் பகுதிகளுக்கு அச்சம்/அழுத்தம்/உயிராபத்து காரணமாக அவர்கள் இடம்பெயரத் தொடங்கிய போது அந்த இனப்படுகொலைகள் நடந்தேறின. 

இப்போது நீங்கள் பார்க்கும் இந்தப் பெண் இல்லை நான். எப்போதும் இப்படியான பெண்ணாக இருந்ததில்லை. அதிக கூச்சமுடைய, அன்னியர்களை சந்திக்க விரும்பாத, அதுவுமில்லாமல், மற்றவர்களால் கவனிக்கப்படுவதை அறவே வெறுத்த பெண் நான்.” 

தமிழ்க் கவிஞர், பேராசிரியர், சொற்பொழிவாளர், நாடக ஆசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர், இதழாளர், பத்தி எழுத்தாளர், பொதுவுடைமைச் சிந்தனையாளர் எனப் பன்முக ஆளுமையாளராகத் திகழ்ந்த பாவலர் இன்குலாப் மறைந்தார்.  சமுதாயச் சிந்தனைகளையும், ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்களையும்  மையப்படுத்திய அவரது பாடல் வரிகளில் மானுடம் உயிர்த்திருந்தது.

உலகின் வல்லரசு நாடுகளில் ஒன்றான அமெரிக்கா தனக்கான புதிய தலைவனையோ தலைவியையோ இன்று செவ்வாய்க் கிழமை (நவ.08)ம் திகதி தேர்ந்தெடுக்கப் போகிறது. உலக நாடுகள் அனைத்திலும் இத்தெரிவு செல்வாக்கு செலுத்தும் என்பதையும் மறுக்க இயலாது.  இம்முறை அமெரிக்க அதிபர் தேர்தலின் போட்டிக் களத்தில் இறங்கிய டொனால்ட் டிரம்ப் மற்றும் ஹிலாரி கிளிண்டன் ஆகியோரினது எதிர்காலம் எப்படி முடியப் போகிறது என்பது இன்றிரவு தெரிந்துவிடும்.

இந்த திரைப்படத்தில் வரும் காட்சிகள் யாவும் கற்பனையே, யாரையும் புண்படுத்த அல்ல என்று சப்பைக்கட்டு கட்டாமல், படத்தின் முதற் காட்சியிலேயே சமூக அவலங்களையும், தீண்டாமைகளையும், காட்சிகளாக்கி, அந்த காட்சிகளின் வாயிலாக இச்சமூகத்தை காறித்துப்பி, ஆண்டாண்டாய் புண்பட்ட மக்களுக்காகவும், அநீதிகளுக்கெதிராகவும் குரல்கொடுத்திருக்கிறார் இயக்குனர் சுசீந்திரன்.

தொண்ணூறாம் ஆண்டு புரட்டாதி மாதம் பதினைந்தாம் திகதி பிரபாகரன் முதன்முறையாக இறந்து போயிருந்தார். உலகில் மிகச்சிலரைத்தவிர ஏனைய மனிதர்கள் எப்போரும் முதற்தடவையிலேயே இறுதியாகவும் இறந்துபோய்விடுகிறார்கள். பிரபு என அழைக்கப்பட்ட பிரபாகரனும் அப்படித்தான் முதலும் கடைசியுமாக இறந்திருந்தார். 

பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு வரை எங்கள் வீட்டில் அந்த நாட்காட்டி அப்படியே இருந்தது. ‘30-10-95’ திகதியில் ஆரம்பித்து, கிழிக்கப்படாத தாள்களையும் நினைவுகளையும் சுமந்துகொண்டு. ஒரு நினைவுச் சின்னமாக! ஒட்டுமொத்தமாக யாழ்ப்பாணம் இடம்பெயர்ந்த இன்றைய நாளைப் பத்திரப்படுத்தியிருக்க வேண்டும். தவறவிட்டுவிட்டேன். இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ போல! சமயங்களில் நாட்காட்டிகளும் கதை சொல்லிகளே! 

More Articles ...

Most Read